I am determined to be a teacher this year. Maraming reasons...gusto niyo bang malaman? He-he. Fine, I'll enumerate some.
1. I've done with my certificate of teaching proficiency course. Gusto kong matupad na `yung expectation sa akin ng mga tao.
2. I'd like to fulfill my dream to be a teacher...
3. I reached my goal as a writer. The prolific award is my sign to leave it (?)
4. I want a real job.
5. I want to grow up.
6. I want to inspire more people. Chos.
Actually, marami pang dahilan...personal reasons actually. But yeah, I might leave writing soon. At iyon nga ang dahilan ng post na ito. The sign...
So last Feb (I'm not so sure) nang magsimula ako na magpasa ng resume sa mga schools. Bale, 2 school lang sana ang trip ko na pagpasahan. Pero itong classmate ko na kasama ko, niyaya rin ako sa alma matter ko. Try lang naman so nagpasa rin ako...and err, ako na hindi ko naman sana bet na magturo sa alma matter ko pero ako ang siyang tinawagan sa halip na `yung classmate ko.
Okay naman. Initial interview na akalain mo nga naman ay nakapasa ako eh naka-T shirt lang ako nun! LOL. Akala ko kasi exam lang. Then tinawagan ako for demo teaching...nag-enjoy naman ako pero siyempre, I can't perfect it. It was my first time then! Pero grabeng paghahanda rin ang ginawa ko nun. The purpose is wag rin na mapahiya. I know my panel would be my former teachers. And they are nga. Nakakatuwa lang na `yung section kung saan ako nag-demo ay section ko rin noong fourth year ako.
I was happy that they invited me for final interview! So that just means that I've passed the demo teaching. `Kalain mo nga naman. Nagbunga ang paghihirap ko....
But another opportunity came....I was invited by my classmate and professor to do demo teaching and interview in public. Biglaan lang iyon. Saturday afternoon nang mangyari ang pangungulit. Monday na ang Demo at Interview. Walang problema sa Demo dahil `yun na rin naman na master Demo ko ang gagawin ko... (Though `di ko masasabi na natuwa ako sa demo ko. Medyo naasar ako sa students Grrr) but the interview. shet, feeling ko ginisa ako! Ayoko ng dumaan sa process na `yun so I wish na sana matanggap rin ako. Ha-ha! Alam ko naman kasi na hindi man sa ngayon pero sa hinaharap ay sa public rin ako babagsak. It's also a dream to serve the government. LOL. Plus the salary....and also the students in Public. Noong demo ko pa lang, nakaramdam na ako ng awa sa kanila. Sabi ko, kailangan nila ng magaling na teacher. Kailangan nila ako... (Shet napakabayani ng statement)
Pero `yun nga, torn ako sa kung ano ang dapat kong tanggapin. Bukas na ang final interview ko sa La Consolacion. Eh dba kapag final interview, madalas ay job offer na? So what if...ibigay na nila `yung job sa akin? Paano kung may chance pala ako sa public? Eh hindi pa alam ang date kung kailan ang ranking sa public.
So ito na nga iyong SIGN... Haha (Ang tagal ng before kuwento ano?) I said to myself na paghihintayin ko ang private kapag may dalawang approved MS ako bago mag-Wednesday. Pero nung Sabado, alam ko na nakuha ko na `yung sign na hinihingi ko. Paano, napa-revise `yung isa kong inaasahan na MS. Iyong isa, na-approved nung Monday...Pero ang nakakaloka....May unexpected ako na na-approve MS this Tuesday!!! So yeah, may dalawa akong approved MS...
Nabuo na `yung loob ko na papatusin ko na `yung private kapag nag-job offer eh. Pero nangyari `yung sign na hinihingi ko... Kaya Lord, ano po ba? If it's your will.. Lord, i-guide niyo ako sa nararapat. Nalito po ako bigla. Haay!
xx
Cady Lorenzana
Showing posts with label Highschool. Show all posts
Showing posts with label Highschool. Show all posts
Tuesday, April 5, 2016
Tuesday, December 31, 2013
Moving on...
2013 bye... 2014, hi.
We are moving on... I just have few wishes for this year and that is...
To graduate --- It feels sad to leave school yet, I want it to end, too. Last year had been a struggle.. my subjects, feasibs and all about school stuffs! So I hope, my internship now would end good and this April... I'll finally March on the stage and get my diploma.
Healthy family --- This is a wish more for my Mom. She seems getting weaker and weaker each year. I hope this year, she wouldn't be like that... I hope she'd be more happy and healthy.
More manuscripts --- as I've said to my last posts.... I'm having a dilemma. I hope this year, I wouldn't experience that.
And yes.. LOVELIFE --- I'm longing for it. Hahaha! Besides, I expect to graduate this year and ehem... HIM, we are the same right? Hahaha!
Thank you 2013. More blessings 2014.
Happy Happy New Year!
xx
Cady
We are moving on... I just have few wishes for this year and that is...
To graduate --- It feels sad to leave school yet, I want it to end, too. Last year had been a struggle.. my subjects, feasibs and all about school stuffs! So I hope, my internship now would end good and this April... I'll finally March on the stage and get my diploma.
Healthy family --- This is a wish more for my Mom. She seems getting weaker and weaker each year. I hope this year, she wouldn't be like that... I hope she'd be more happy and healthy.
More manuscripts --- as I've said to my last posts.... I'm having a dilemma. I hope this year, I wouldn't experience that.
And yes.. LOVELIFE --- I'm longing for it. Hahaha! Besides, I expect to graduate this year and ehem... HIM, we are the same right? Hahaha!
Thank you 2013. More blessings 2014.
Happy Happy New Year!
xx
Cady
Wednesday, September 11, 2013
I don't want to be sick!
Yesterday I went to a diagnostic clinic for some laboratory test. Its a requirement to have those for my internship in Toyota next sem. I was kinda nervous since I am afraid that they might find out that I have some problems in my body. And well, the doctor find out some problems in my blood. She said that I have a high count of platelets. I felt so afraid that time since the HR in Toyota told us that most of the applicants problems are in the medical side. A lot of what if's come to my mind because of my mind.
My mind was set that I am going to have the internship in Toyota. And this problem came up. Really, I felt like crying in front of the doctor the time she told me I need to repeat my CBC. But she calmed me and told that it was not serious though. I should just rest and take plenty of water and I'll be back to normal again. She said that it was also because of my cold.
I keep thinking a lot about it. They told me that I should go back for the repeat test after 4 days. So that means I can't pass it on the deadline of passing---on Saturday. But the medtech told me I can passed the result. And if Toyota would ask me to take it again, then that is the time I should repeat. Its not only me that have that kind of problem. Most of us my co-interns/classmates have problems, too, in our health. So I should not think about it a lot. But I don't want to be sick! Never again. Especially that yesterday, I feel bad. I feel like having a fever. That worry me the most.
I don't like having fever. Who do like? And I posted about this damn sickness in my facebook account and someone told me I should take care since dengue is common nowadays. I already have experience with the kind of disease. I've been hospitalized for almost a week. Aside from that, nagdeliryo ako ng time na `yun. My mom said that I feel like I lose my sanity in the emergency room. I don't know what I am doing and they are very afraid that time since I'm not in my self. I am doing a lot of crazy things because of high fever they thought they will lose me. They said I am fighting w/ the other patient, do "Darna" in the bed, and talk a lot about Enchanted Kingdom. I don't know what is happening to me that time. Then I've been confined that i want to go home so bad but my fever is still high. I missed a lot about school and my classmates have been texting me to get well soon since its intramurals time and I am the player of our class in scrabble. I am their bet since I've been the champion in our batch for 3 consecutive years. And our class lost it because I am not there.
I don't want to be sick. I want to rest but I have a lot of duties at home. Mom can't do a lot of things `cause she was paralyzed. I am always the one who do things. Especially now that water in our village is a main problem. Uggghhh!!! I should not be stress but I can't help it. I have a lot of duties not just in school but in our home. ><
xx
Cady
My mind was set that I am going to have the internship in Toyota. And this problem came up. Really, I felt like crying in front of the doctor the time she told me I need to repeat my CBC. But she calmed me and told that it was not serious though. I should just rest and take plenty of water and I'll be back to normal again. She said that it was also because of my cold.
I keep thinking a lot about it. They told me that I should go back for the repeat test after 4 days. So that means I can't pass it on the deadline of passing---on Saturday. But the medtech told me I can passed the result. And if Toyota would ask me to take it again, then that is the time I should repeat. Its not only me that have that kind of problem. Most of us my co-interns/classmates have problems, too, in our health. So I should not think about it a lot. But I don't want to be sick! Never again. Especially that yesterday, I feel bad. I feel like having a fever. That worry me the most.
I don't like having fever. Who do like? And I posted about this damn sickness in my facebook account and someone told me I should take care since dengue is common nowadays. I already have experience with the kind of disease. I've been hospitalized for almost a week. Aside from that, nagdeliryo ako ng time na `yun. My mom said that I feel like I lose my sanity in the emergency room. I don't know what I am doing and they are very afraid that time since I'm not in my self. I am doing a lot of crazy things because of high fever they thought they will lose me. They said I am fighting w/ the other patient, do "Darna" in the bed, and talk a lot about Enchanted Kingdom. I don't know what is happening to me that time. Then I've been confined that i want to go home so bad but my fever is still high. I missed a lot about school and my classmates have been texting me to get well soon since its intramurals time and I am the player of our class in scrabble. I am their bet since I've been the champion in our batch for 3 consecutive years. And our class lost it because I am not there.
I don't want to be sick. I want to rest but I have a lot of duties at home. Mom can't do a lot of things `cause she was paralyzed. I am always the one who do things. Especially now that water in our village is a main problem. Uggghhh!!! I should not be stress but I can't help it. I have a lot of duties not just in school but in our home. ><
xx
Cady
Sunday, May 12, 2013
Reunited again.
A get together. My third year classmates which is mostly known "Troopers" in our school had a get-together yesterday at my classmate's resort. I was excited then... hanggang sa naudlot na nang naudlot `yung swimming namin. Tinamad na ako. Pero pinalipat ko pa rin `yung date na napili nila dahil alam kong hindi ako makakasama dun sa May 4 dahil sa refresher course. Kaya kahit nagkaroon ako ng maraming signs na wag na sanang um-attend....Um-attend pa rin ako dahil somehow ay nahihiya ako... At dahil na rin kay "HIM". I need to, looking forward(kinda) to chat him this Sunday. At kung matutulog ako doon sa mga Lola ko, malaki ang chance na hindi ako pauwiin nila Mommy dahil doon ako boboto bukas. At hindi ko maka-chat si "Him". No! Hindi puwede! Kaya napilitan na akong um-attend para may malaki akong dahilan na umuwi sa mismong bahay namin. XD
May "dalaw" ako nung araw na `yun... Isa sa mga signs na hindi na ako sasama. Umuulan pa bago ako umalis ng bahay. Marami rin akong dahilan kung bakit ayaw kong sumama.... Pero `yung ibang mga dahilan naman ay hindi nangyari talaga. Thank God to dahilan number one. But I don't know, hindi ako natuwa na hindi natupad si dahilan number 2. I always said I'm over that na lang! Hahaha! Pero nalungkot ako sa isiping hindi nangyari `yun. >< I am expecting na mangyayari dahil malaki talaga ang pag-asa... Pero waley. Saklap! Hahaha!
But anyway, okay naman `yung swimming... Torture lang dahil super daming palaka. Na kahit nasa bahay na ako, napa-paranoid pa rin ako!!! Masarap rin na makausap `yung iba at nakakatuwa lang isipin na... Hahaha! OMG, ayaw kong isipin na nakakatuwa ito since hindi talaga nakakatuwa. Okay, defensive na ako. Joke lang talaga `yung pinost ko sa isang group sa FB. Natutuwa lang talaga ako sa kanya. That's all. Mehehe! Napagtanto ko `yan pagkagising ko. :P
Nagpaka-vain rin nga pala ako dahil hindi ako naligo. :P And this is what I enjoyed the most! Hahaha And here, ipopost ko `yung ibang pics namin...
Nang bago pa lang ang gabi...
Photoshoot sa kuwarto...
Solo photos...
O di ba? Sobrang vain lang. Hahaha. Ganyan ang nagagawa ng wala pang tulog. :P
xx
Cady
Saturday, February 16, 2013
One of my exes.
One of my exes is one of the worldwide trending topics on twitter last Valentines Day. Actually, gusto ko nga sanang mag-tweet na may kasamang hash tag niyan noong Valentines Day, iyon nga lang, baka makita nung friend nung ex ko at asarin na naman ako sa kanya---which is palagi niyang ginagawa kapag nagdadrama ako sa love. LOL.
But anyway, may iti-tweet naman talaga dapat ako about that hash tag. One of my exes chatted me on Valentines Day! Medyo nagulat ako kasi ang tagal na simula ng last conversation namin. I think, 1st year college? I'm now in my 3rd year. Mahigit isang taon na rin simula ng magkausap kami. Friends kami sa FB pero di kami nag-uusap. Bihira lang din naman siyang magbukas ng FB.
Then iyon nga, nagka-chat kami last Thursday and he even asked me whats my cellphone number. We lost contacts na rin kasi. At wala na ako actually balak i-contact siya dahil I'm totally over him! Hahah! He's my last boyfriend...and that was in HS! Nagbago na ako ngayong college. Fling na lang. LOL. Ayaw ko ng i-text siya since ayaw ko na rin na mapalapit sa kanya. Nagre-reply ako pero kapag walang kuwenta iyong text niya, di na ako nagrereply. Last Friday, di na rin siya nagtetext and I conclude na siguro hindi na ulit siya magtetext.
Pero noong saturday, nangamusta na naman siya. Nireplyan ko naman since mayroon akong load that time kasi nasa Manila ako. I need to have communications with my family and friends if ever magtext sila sa akin. Ayaw ko rin naman maging rude sa kanya nire-replyan ko na rin. Medyo naiinis lang ako sa sarili kasi habang katext ko siya, feeling ko na-e-excite ako sa reply niya. Tingin ako ng tingin sa cellphone ko. I don't want to have that feelings again with a guy. Pakiramdam ko kasi, para akong umaasa when the truth is ayaw ko na. Ayaw ko na talaga!
For now, ayaw ko ng mapalapit iyong damdamin ko sa isang guy. Ewan ko ba, nahihirapan kasi ako if ever na may magbago sa pagitan naming dalawa. Like what happened to me and Riyan. Super close namin dati tapos ngayon... once a week 5 minutes chat? Minsan nga, hindi pa. Napu-frustrate lang ako. Naiiyak lang ako kapag napapagtripan kong basahin iyong mga conversations namin sa skype or sa gmail. Nababadtrip lang ako kapag pinagko-compara ko kung paano niya ako batiin last year and this year... kung paano niya ako i-chat. kung paano iyong treatment niya sa akin before and today.
So siguro ay buburahin ko na lang muli itong number ng ex ko dahil sa mga dahilan kong ito. He-he!
#Nonsensepost
xx
Cady
But anyway, may iti-tweet naman talaga dapat ako about that hash tag. One of my exes chatted me on Valentines Day! Medyo nagulat ako kasi ang tagal na simula ng last conversation namin. I think, 1st year college? I'm now in my 3rd year. Mahigit isang taon na rin simula ng magkausap kami. Friends kami sa FB pero di kami nag-uusap. Bihira lang din naman siyang magbukas ng FB.
Then iyon nga, nagka-chat kami last Thursday and he even asked me whats my cellphone number. We lost contacts na rin kasi. At wala na ako actually balak i-contact siya dahil I'm totally over him! Hahah! He's my last boyfriend...and that was in HS! Nagbago na ako ngayong college. Fling na lang. LOL. Ayaw ko ng i-text siya since ayaw ko na rin na mapalapit sa kanya. Nagre-reply ako pero kapag walang kuwenta iyong text niya, di na ako nagrereply. Last Friday, di na rin siya nagtetext and I conclude na siguro hindi na ulit siya magtetext.
Pero noong saturday, nangamusta na naman siya. Nireplyan ko naman since mayroon akong load that time kasi nasa Manila ako. I need to have communications with my family and friends if ever magtext sila sa akin. Ayaw ko rin naman maging rude sa kanya nire-replyan ko na rin. Medyo naiinis lang ako sa sarili kasi habang katext ko siya, feeling ko na-e-excite ako sa reply niya. Tingin ako ng tingin sa cellphone ko. I don't want to have that feelings again with a guy. Pakiramdam ko kasi, para akong umaasa when the truth is ayaw ko na. Ayaw ko na talaga!
For now, ayaw ko ng mapalapit iyong damdamin ko sa isang guy. Ewan ko ba, nahihirapan kasi ako if ever na may magbago sa pagitan naming dalawa. Like what happened to me and Riyan. Super close namin dati tapos ngayon... once a week 5 minutes chat? Minsan nga, hindi pa. Napu-frustrate lang ako. Naiiyak lang ako kapag napapagtripan kong basahin iyong mga conversations namin sa skype or sa gmail. Nababadtrip lang ako kapag pinagko-compara ko kung paano niya ako batiin last year and this year... kung paano niya ako i-chat. kung paano iyong treatment niya sa akin before and today.
So siguro ay buburahin ko na lang muli itong number ng ex ko dahil sa mga dahilan kong ito. He-he!
#Nonsensepost
xx
Cady
Monday, December 31, 2012
Bye 2012
So today is December 31, 2012...na muntik na akong magbagong taon sa bahay ng bestfriend ko...sabi ng tita ko. Joke! `De. Doon lang ako natulog sa bahay nila kagabi...kasi pinilit niya ako! Hahaha. Na-miss niya yata ako...kasi twice a year lang yata kami nagkikita. He-he. We watched a movie kasi, EL Presidente and...its worth watching...at sa sobrang sarap ng aming pagkukuwentuhan, ginabi na kami. Hehe.
Anyway...echos lang `yang first paragraph na `yan. Sinabi ko lang para ikuwento ang nangyari sa akin kahapon...Pero ang post na ito, ikukuwento ko naman ang nangyari sa aking buong taon. Pagbabalik tanaw sa year 2012!!!
JANUARY
January is my birthday month. At dahil I turned 18 this 2012, debut ko. After 11 years, nakapagpa-party ako nang ganoon kalaki. Well, not really that big naman ang debut party ko. Sabihin na lang nating, nag-celebrate ako ng birthday na ganoon kadami iyong handa. Eh kasi naman, debut rin ng Kuya ko this year. January 2 birthday niya and I'm January 5. 21 siya, 18 ako. So medyo marami yata. Hehe! Masaya naman ang birthday ko, (ayon sa aking natatandaan) kahit nakakapagod kasi ang tagal ko na bago di na kapag asikaso ng ganoon karaming guest. And ano pa ba ang nangyari sa January? Nag-debut rin pala iyong isa kong friend, which leads us to have a mini-reunion ng mga classmates ko noong highschool.
FEBRUARY
Love Month. Can I skip this? LOL. Ahmmm.. kuwento ko na lang ang nangyari sa akin noong Valentines Day kasi hindi ko matandaan kung ano nga ba ang nangyari sa akin ng month na ito. Natatandaan ko pa kasi iyong araw na iyon---na nawalan kami ng klase dahil absent ang professor. Eh isang subject lang iyon kaya wala buong araw. Nagpunta akong SM para...magbayad ng internet connection! Ahehe! And bumili ng cake...na nilagyan ko ng from Guji iyong card. Nyahaha.. Then bandang hapon, t-in-ext ako ni crush. (eherm!) telling me kung nasaan daw ako. Eh 4pm iyon, tulog ako kasi natulog ako ng 3pm. Nabasa ko 5pm. One hour late! Noong nagreply ako..w/c is 30 minutes after pa...sabi niya, yayain sana niya akong magdate!!!! Ahhh, s-in-ave ko pa ang text na iyon sa phone ko kasi kinilig ako...kahit nabuwisit ako sa sarili ko kasi natulog ako. Sayaaaaaaaang. ><
MARCH
Ito ang isa sa mga pinakamadugong month ng mga estudyante---finals kasi. At alam kong ganoon rin ako. Hindi ko masyadong maalala. Pero ang alam ko ay gumawa yata kami ng video noon sa physical science. at dinugo kami sa reporting sa quantech, ah, I mean, defense pala sa quantech. At lumabas rin ang aking 2nd book na bigla pa akong kinabahan kasi days before that, nagtext sa akin si Ate Karen, telling me "Caspian"... ewan ko, kinabahan ako sa paglabas niya. Hehe!
APRIL
Ito ang month na ginawa ko si Guji :) Na two weeks kong ginawa kasi...nagmahal na araw? And si HIM... nag-exam siya. Final exams nila and twice a week lang kami nagkaka-chat...na nag-adjust pa ako kasi di naman kami ganoon dati. Pero matagal naman a day iyong twice a week na iyon. And lumabas rin si Derrick my loves <3
MAY
Na-approve si Guji! And I cant...believe it. Yay! Nagkita rin kami ng mga fellow writers ko, which is first time ko rin pala na-meet si Ate Skye Reyes. Nag-bonding kami sa SM North which is first time kong pumunta doon kaya hindi ko alam kung paano umuwi. Pero buti na lang nakita ko si Maizee na nagturo sa akin ng daan pauwi! Hehe! First time ko rin...na nagpunta sa Recto! Ang dami kong first time sa Manila noong May. Kaloka! Nagtry rin ako ng entry para sa Angels Myth...pero di ko pinasa. I mean, di ko tinapos. Hehehe. And ginawa ko rin si Athena... at nagplan ako ng trilogy ko.... at ginawa ko rin pala ang first book. Hehe.
JUNE
Nakakalahati na ako! Yey! At kung ang March ay isa sa mga pinakamahirap na buwan ng mga estudyante..eh ang June rin. :P Kasi bye-bye vacation. Ahuhuhu! 3rd year college na ako...and HELL na pala ito...kasi dahil sa Law. Thursday is my hell day... pero wala namang saturday class. :P And Ahmmm.. dito ko pala nakuha iyong gift na padala ni HIM. :D
JULY
Returned si Patch. Huhu. Iyong first book ng trilogy ko. Revision pa rin si Athena. Nag-adjust ako nang bongga nito sa Law Class ko. To the point na nagsusunog pa ako ng kilay. "PA" talaga. Hehe. Nagbirthday rin yata si Ate Nikka ng month na ito so nagpunta muli ako ng Manila para makibonding.
AUGUST
Ito iyong bumagyo...nang bongga! Nawalan kami ng pasok for a week...at nasira ang nalintikan kong laptop! Ahh, nawalan pa ng internet connection noon for a week rin...noong week pa na walang pasok. So imagine-in niyo ang inis ko...NOON. Hehe! Nagkayayaan kaming manood ng mga classmates ko noong highschool ng The Reunion...which is medyo masakit sa akin...kasi...kasi... Hahahaha. Kasi na-feel ko ng bongga ang character ni Jessie Mendiola doon! At kung bakit...kasi.... i-message niyo na lang ako sa facebook kung may curious... At ito rin ang month na na-approve si Athena :))
SEPTEMBER
Ang month na...hindi na kami kagaya ng dati ni Riyan. Sad,,,,because he's entering masters and he needed to be serious. Minsan na lang niya ako i-chat. Until now!!! At may nangopya rin ng novel ko sa wattpad. Errr. and Na-approve ang first ever translation ko... Yey! At nabuo ang 2nd trilogy ko, (kasi na-returned ang first)... and... dito rin pala ang book fair na nakita ko muli ang aking soulmate---ay este, si host Jasper dahil siya ang host ng cocktail party ng PHR. I remember that was one of my happiest days because of my friends :*
OCTOBER
One of the busiest month rin sa college...sa mga college students kasi magse-sembreak. Nag-fieldtrip nga pala kami this month sa BSP. (Shocks, to think na ito ang first ever fieldtrip ko noong college) Hehehe. Kumain pa kami noon sa isang mamahaling restaurant---na ang kasama namin ay mga businessman. Nakakaloka ang mga itsura naming mga naka-jacket pa kasi malamig ang panahon. Pero sa isip-isip ko naman, eh ano, future businesswoman rin naman kami! Hahahah! Dito rin pala naganap ang carshow sa school namin....na yay! nakapagpa-picture ako kay James at nakasakay sa porsche. And so sad to say, ito rin ang month na namatay ang Mommy ng fellow writer kong si Ate Skye... and hindi ako nakapunta kasi poorita ako dahil na-ospital ang lolo ko that month at hiniram ni Mommy lahat ng ipon ko.
NOVEMBER
Half of it is sembreak. Namatay rin iyong Mommy ng fellow writer kong si Ate Karen... Pero nakapunta naman ako this time kasi binayaran ako ng slight... ni Mommy. Then this month ay ginagawa ko si Keith. Na nakailang ulit ako!!! Lumabas si Guji---ang aking 4th book. at napansin ako nang bongga ni Guji. So this is my happiest month of being a fan girl. Nyahahaha. At na-approve nga rin pala ang first book noong 2nd trilogy ko na hindi ko talaga expected... at naranasan ko rin...ang hagupit ng 3rd year 2nd sem.
DECEMBER
Ito na iyong month na umiiyak na ako dahil feel na feel ko na ang hirap ng pagiging estudyante. At nag-CBA week nga rin pala na kumanta na naman kami ng Bracken Siongers. Listen and If I Aint Got You ang kinanta namin... sa STAGE ha! Hahaha! Pero `di contest. Ang sakit talaga ng lalamunan ko pagkatapos, feeling ko, `di na ako nakapagsalita nang ayos after. Pero thumbs up kasi ang saya talagang kumanta sa stage. :p Nanalo rin pala ako sa Amazing Race, nakakuha ng 100 pesos gift certificate sa DQ at nag-sleep over ang brackens sa bahay after the dinner night. And yay! Dito ko rin nagawa na nag-skip ako ng school, na almost one week na wala akong sakit dahil sa brainstorming sa Anvaya na super worth it naman ang pag-absent ko. :P Struggling kami ni Stock...pero sana matapos ko na siya sa wednesday. Please. Please. And Christmas w/ my family...na enjoy naman. Nagbonding w/ my BFF and Perey dahil sa panonood ng El Presidente. And today, last day of the year.
And hoping... it will be better than this year. More approved manuscripts, good health to me and my family, good grades ( I hope) and HAPPINESS!!!
THANK YOU LORD!!!!
xx
Cady
Anyway...echos lang `yang first paragraph na `yan. Sinabi ko lang para ikuwento ang nangyari sa akin kahapon...Pero ang post na ito, ikukuwento ko naman ang nangyari sa aking buong taon. Pagbabalik tanaw sa year 2012!!!
JANUARY
January is my birthday month. At dahil I turned 18 this 2012, debut ko. After 11 years, nakapagpa-party ako nang ganoon kalaki. Well, not really that big naman ang debut party ko. Sabihin na lang nating, nag-celebrate ako ng birthday na ganoon kadami iyong handa. Eh kasi naman, debut rin ng Kuya ko this year. January 2 birthday niya and I'm January 5. 21 siya, 18 ako. So medyo marami yata. Hehe! Masaya naman ang birthday ko, (ayon sa aking natatandaan) kahit nakakapagod kasi ang tagal ko na bago di na kapag asikaso ng ganoon karaming guest. And ano pa ba ang nangyari sa January? Nag-debut rin pala iyong isa kong friend, which leads us to have a mini-reunion ng mga classmates ko noong highschool.
FEBRUARY
Love Month. Can I skip this? LOL. Ahmmm.. kuwento ko na lang ang nangyari sa akin noong Valentines Day kasi hindi ko matandaan kung ano nga ba ang nangyari sa akin ng month na ito. Natatandaan ko pa kasi iyong araw na iyon---na nawalan kami ng klase dahil absent ang professor. Eh isang subject lang iyon kaya wala buong araw. Nagpunta akong SM para...magbayad ng internet connection! Ahehe! And bumili ng cake...na nilagyan ko ng from Guji iyong card. Nyahaha.. Then bandang hapon, t-in-ext ako ni crush. (eherm!) telling me kung nasaan daw ako. Eh 4pm iyon, tulog ako kasi natulog ako ng 3pm. Nabasa ko 5pm. One hour late! Noong nagreply ako..w/c is 30 minutes after pa...sabi niya, yayain sana niya akong magdate!!!! Ahhh, s-in-ave ko pa ang text na iyon sa phone ko kasi kinilig ako...kahit nabuwisit ako sa sarili ko kasi natulog ako. Sayaaaaaaaang. ><
MARCH
Ito ang isa sa mga pinakamadugong month ng mga estudyante---finals kasi. At alam kong ganoon rin ako. Hindi ko masyadong maalala. Pero ang alam ko ay gumawa yata kami ng video noon sa physical science. at dinugo kami sa reporting sa quantech, ah, I mean, defense pala sa quantech. At lumabas rin ang aking 2nd book na bigla pa akong kinabahan kasi days before that, nagtext sa akin si Ate Karen, telling me "Caspian"... ewan ko, kinabahan ako sa paglabas niya. Hehe!
APRIL
Ito ang month na ginawa ko si Guji :) Na two weeks kong ginawa kasi...nagmahal na araw? And si HIM... nag-exam siya. Final exams nila and twice a week lang kami nagkaka-chat...na nag-adjust pa ako kasi di naman kami ganoon dati. Pero matagal naman a day iyong twice a week na iyon. And lumabas rin si Derrick my loves <3
MAY
Na-approve si Guji! And I cant...believe it. Yay! Nagkita rin kami ng mga fellow writers ko, which is first time ko rin pala na-meet si Ate Skye Reyes. Nag-bonding kami sa SM North which is first time kong pumunta doon kaya hindi ko alam kung paano umuwi. Pero buti na lang nakita ko si Maizee na nagturo sa akin ng daan pauwi! Hehe! First time ko rin...na nagpunta sa Recto! Ang dami kong first time sa Manila noong May. Kaloka! Nagtry rin ako ng entry para sa Angels Myth...pero di ko pinasa. I mean, di ko tinapos. Hehehe. And ginawa ko rin si Athena... at nagplan ako ng trilogy ko.... at ginawa ko rin pala ang first book. Hehe.
JUNE
Nakakalahati na ako! Yey! At kung ang March ay isa sa mga pinakamahirap na buwan ng mga estudyante..eh ang June rin. :P Kasi bye-bye vacation. Ahuhuhu! 3rd year college na ako...and HELL na pala ito...kasi dahil sa Law. Thursday is my hell day... pero wala namang saturday class. :P And Ahmmm.. dito ko pala nakuha iyong gift na padala ni HIM. :D
JULY
Returned si Patch. Huhu. Iyong first book ng trilogy ko. Revision pa rin si Athena. Nag-adjust ako nang bongga nito sa Law Class ko. To the point na nagsusunog pa ako ng kilay. "PA" talaga. Hehe. Nagbirthday rin yata si Ate Nikka ng month na ito so nagpunta muli ako ng Manila para makibonding.
AUGUST
Ito iyong bumagyo...nang bongga! Nawalan kami ng pasok for a week...at nasira ang nalintikan kong laptop! Ahh, nawalan pa ng internet connection noon for a week rin...noong week pa na walang pasok. So imagine-in niyo ang inis ko...NOON. Hehe! Nagkayayaan kaming manood ng mga classmates ko noong highschool ng The Reunion...which is medyo masakit sa akin...kasi...kasi... Hahahaha. Kasi na-feel ko ng bongga ang character ni Jessie Mendiola doon! At kung bakit...kasi.... i-message niyo na lang ako sa facebook kung may curious... At ito rin ang month na na-approve si Athena :))
SEPTEMBER
Ang month na...hindi na kami kagaya ng dati ni Riyan. Sad,,,,because he's entering masters and he needed to be serious. Minsan na lang niya ako i-chat. Until now!!! At may nangopya rin ng novel ko sa wattpad. Errr. and Na-approve ang first ever translation ko... Yey! At nabuo ang 2nd trilogy ko, (kasi na-returned ang first)... and... dito rin pala ang book fair na nakita ko muli ang aking soulmate---ay este, si host Jasper dahil siya ang host ng cocktail party ng PHR. I remember that was one of my happiest days because of my friends :*
OCTOBER
One of the busiest month rin sa college...sa mga college students kasi magse-sembreak. Nag-fieldtrip nga pala kami this month sa BSP. (Shocks, to think na ito ang first ever fieldtrip ko noong college) Hehehe. Kumain pa kami noon sa isang mamahaling restaurant---na ang kasama namin ay mga businessman. Nakakaloka ang mga itsura naming mga naka-jacket pa kasi malamig ang panahon. Pero sa isip-isip ko naman, eh ano, future businesswoman rin naman kami! Hahahah! Dito rin pala naganap ang carshow sa school namin....na yay! nakapagpa-picture ako kay James at nakasakay sa porsche. And so sad to say, ito rin ang month na namatay ang Mommy ng fellow writer kong si Ate Skye... and hindi ako nakapunta kasi poorita ako dahil na-ospital ang lolo ko that month at hiniram ni Mommy lahat ng ipon ko.
NOVEMBER
Half of it is sembreak. Namatay rin iyong Mommy ng fellow writer kong si Ate Karen... Pero nakapunta naman ako this time kasi binayaran ako ng slight... ni Mommy. Then this month ay ginagawa ko si Keith. Na nakailang ulit ako!!! Lumabas si Guji---ang aking 4th book. at napansin ako nang bongga ni Guji. So this is my happiest month of being a fan girl. Nyahahaha. At na-approve nga rin pala ang first book noong 2nd trilogy ko na hindi ko talaga expected... at naranasan ko rin...ang hagupit ng 3rd year 2nd sem.
DECEMBER
Ito na iyong month na umiiyak na ako dahil feel na feel ko na ang hirap ng pagiging estudyante. At nag-CBA week nga rin pala na kumanta na naman kami ng Bracken Siongers. Listen and If I Aint Got You ang kinanta namin... sa STAGE ha! Hahaha! Pero `di contest. Ang sakit talaga ng lalamunan ko pagkatapos, feeling ko, `di na ako nakapagsalita nang ayos after. Pero thumbs up kasi ang saya talagang kumanta sa stage. :p Nanalo rin pala ako sa Amazing Race, nakakuha ng 100 pesos gift certificate sa DQ at nag-sleep over ang brackens sa bahay after the dinner night. And yay! Dito ko rin nagawa na nag-skip ako ng school, na almost one week na wala akong sakit dahil sa brainstorming sa Anvaya na super worth it naman ang pag-absent ko. :P Struggling kami ni Stock...pero sana matapos ko na siya sa wednesday. Please. Please. And Christmas w/ my family...na enjoy naman. Nagbonding w/ my BFF and Perey dahil sa panonood ng El Presidente. And today, last day of the year.
And hoping... it will be better than this year. More approved manuscripts, good health to me and my family, good grades ( I hope) and HAPPINESS!!!
THANK YOU LORD!!!!
xx
Cady
Wednesday, May 9, 2012
This guy...
Kahapon, hindi ko alam kung anong nakain ko at bakit bigla na lamang akong... Haay... Alam ko na. Dahil iyon sa quote na nabasa ko sa isang libro.
This guy... This guy na crush ko noong Highschool, na naging major crush ko at naging major pasakit din sa puso ko noon. *shocks, ang drama! But really, sometimes, ayaw ko na. Pero dahil kapag nakikita ko siya, ewan ko, crush ko pa din siya, I think! Uggh. Ang hirap. Bakit kasi ang lakas ng charm mo? Nadadala tuloy ako...
But I really cant help it... Lalo na kagabi. Haay, para lang akong tanga.... Masyado akong nadala sa quote na iyon. Our conversation goes like this:
GM (group message) sa cellphone:
"Magmahal ka nang hindi nag-e-expect ng kapalit. Magmahal ka at hayaan mo ang sariling mahalin din. Magmahal ka kahit masakit dahil lahat ng `yan, Its worth it"
- A bloggers love story
- Lechemas, Gawin ko kaya ito? Haha
- Gudnyt sa 2log na. Sa ibang di pa, txt mu ko. Haha.
- At sau, makaramdam ka naman -.-
Then nagreply si Crush....
Crush: Yup. Pag nasaktan ka. Ewan ko na lang. Hahaha
ME: Haha. Nagawa mu na cgro un `no? Malay mu naman db? Haha. Un nga lang masakit kapag nasaktan.
Crush: Haha. Ikr. Nasa sa `yo naman eh kung ready ka na.
ME: Sa tingin mo, kaya ko? Ang hirap kasing magmahal ng tahimik.
Crush: Tahimik? Ano ibig mong sabihin?
ME: Siyempre, ung magmahal na ako lang ang may alam. Un na un. Haha.
Crush: Damn. Hindi ko gets. Yaan mo. Huwag mo muna intindihin iyon.
ME: Haha. Kc naman. Ang tagal na nito. Haha! Natatawa tuloy ako!
Crush: Teka, sino ba un?
ME: (sa loob-loob) Tanga, ikaw un! Hahaha
Haay.. Sometimes, pinagsisihan kong maging babae. Ang hirap magsabi ng feelings. Lalo na kapag ang kausap mo, hindi ka naman naiintindihan. Haaay! Pero ano pa nga ba ang magagawa ko? Hindi naman niya ako gusto. Ramdam ko na iyon. Matagal na... Kaya maybe, I will love him na lang silently.. Or kakalimutan (Yeah, ito talaga ang dapat gawin) Naisip ko, hindi na lang muna ako makikipagkita sa mga HS friends ko para hindi na kami magkita. Lagi pa naman siyang present sa mga meet-ups.
Well, ang drama ko lang kagabi. Nakipagchikahan pa ako sa best friend ko na kailan niya lang nalaman ang aking lihim na pagsinta sa lalaking ito. Ang lihim ko kasi. XD
This guy... This guy na crush ko noong Highschool, na naging major crush ko at naging major pasakit din sa puso ko noon. *shocks, ang drama! But really, sometimes, ayaw ko na. Pero dahil kapag nakikita ko siya, ewan ko, crush ko pa din siya, I think! Uggh. Ang hirap. Bakit kasi ang lakas ng charm mo? Nadadala tuloy ako...
But I really cant help it... Lalo na kagabi. Haay, para lang akong tanga.... Masyado akong nadala sa quote na iyon. Our conversation goes like this:
GM (group message) sa cellphone:
"Magmahal ka nang hindi nag-e-expect ng kapalit. Magmahal ka at hayaan mo ang sariling mahalin din. Magmahal ka kahit masakit dahil lahat ng `yan, Its worth it"
- A bloggers love story
- Lechemas, Gawin ko kaya ito? Haha
- Gudnyt sa 2log na. Sa ibang di pa, txt mu ko. Haha.
- At sau, makaramdam ka naman -.-
Then nagreply si Crush....
Crush: Yup. Pag nasaktan ka. Ewan ko na lang. Hahaha
ME: Haha. Nagawa mu na cgro un `no? Malay mu naman db? Haha. Un nga lang masakit kapag nasaktan.
Crush: Haha. Ikr. Nasa sa `yo naman eh kung ready ka na.
ME: Sa tingin mo, kaya ko? Ang hirap kasing magmahal ng tahimik.
Crush: Tahimik? Ano ibig mong sabihin?
ME: Siyempre, ung magmahal na ako lang ang may alam. Un na un. Haha.
Crush: Damn. Hindi ko gets. Yaan mo. Huwag mo muna intindihin iyon.
ME: Haha. Kc naman. Ang tagal na nito. Haha! Natatawa tuloy ako!
Crush: Teka, sino ba un?
ME: (sa loob-loob) Tanga, ikaw un! Hahaha
Haay.. Sometimes, pinagsisihan kong maging babae. Ang hirap magsabi ng feelings. Lalo na kapag ang kausap mo, hindi ka naman naiintindihan. Haaay! Pero ano pa nga ba ang magagawa ko? Hindi naman niya ako gusto. Ramdam ko na iyon. Matagal na... Kaya maybe, I will love him na lang silently.. Or kakalimutan (Yeah, ito talaga ang dapat gawin) Naisip ko, hindi na lang muna ako makikipagkita sa mga HS friends ko para hindi na kami magkita. Lagi pa naman siyang present sa mga meet-ups.
Well, ang drama ko lang kagabi. Nakipagchikahan pa ako sa best friend ko na kailan niya lang nalaman ang aking lihim na pagsinta sa lalaking ito. Ang lihim ko kasi. XD
Azec Chase ♥
Thursday, February 23, 2012
A poem to remember
Napapansin ko, matagal-tagal na din ako di nakakapag-post. Mga 10 days or more na? Ang dami ko nga sana gusto sabihin. But I am afraid na baka mabasa nang mga taong hindi dapat makabasa. Hahaha. Kaya poems na lang ang ipagpo-post ko.
This poem is dedicated to my 2nd year classmates--the Alexandrians. :) Ang pinakamakulit na section sa buong highschool department yata noon. So here it is:
SA ALEXANDER PULOS KAKULITAN
MGA KAKLASE NAMI'Y NAGLALAKIHAN
ANG PISO DITO'Y PALAGING PINAGLALARUAN
ANG IBA NAMAN AY LAGING NAGTUTULUGAN
SI MIGUEL AT GARY AY PALAGI NG TULOG
SI AVERY AT GARNET NAMAN AY KALOG
ANG PANG-ASAR NAMAN KAY JUVINAL AY ITLOG
ANG MUKHA NAMAN NI ROAN AY BILOG
MARAMI DITO ANG MAGKAKABARKADA
JEWELS AT SPARTANS ANG NANGUNGUNA
SPADZ GIRLS ANG GRUPO NILA BERNA
KARABOYZ NAMAN ANG BARKADA NG IBA
ANG GANDA GANDA NI MS. CORONADO
ASTIG AT BAGETS NAMAN IBA NAMING GURO
TULAD NA LANG NI MS. SUMAGUE AT SIR PARDUCHO
NGUNIT KAMI AY SUKI NA SA D.O.
NOONG INTRAMS KAMI AY NANALO
NA OVER-ALL SA BUONG DEPARTAMENTO
SA BASKETBALL AT VOLLEYBALL KAMI AY PANALO
AT KAKAUNTI LAMANG ANG AMING TALO
KAHIT KAMI AY LAGING PINAGAGALITAN
MAYROON DIN KAMING PUSONG NASASAKTAN
KAYA SANA KAMI AY INYONG MAINTINDIHAN
AT PAGPASENSYAHAN SA AMING KAKULITAN...
Azec Chase ♥
Sunday, January 15, 2012
Troopers Reunited
Hi. January 14, 2012. Hindi ko akalain na magkakaroon ng mini-reunion ang HS barkada ko...ang 3rd year classmates ko w/c we called our group, "Troopers". Troopers kasi we belong in Saint Christopher class. Topher, troopers. Gets? Hahaha. Actually, kaya gumanda ang HS life ko ay dahil sa kanila. Marami akong good, funny and sometimes sad memories din. Pero keri gore, sad part is part of life. But I'm still happy to meet my friends again.
Its Darl's debut that day. Kabilang ako sa mga 18 chocolates ni Darl. Nalagasan tuloy ako ng 106 pesos. Haha! Pero okay lang, birthday eh. Saka free food. Akala ko mga 6 lang kami a-attend ganun-ganun. But umabot sa 16. He-he. kasi mga HS friends ko ngayon, mahirap na hagilapin. Hindi kagaya nung HS na isang text mo lang, swimming na kayo. Ngayon kasi, we parted college schools. Ni hindi ko nga alam ang mga cellphone number nung iba. Then marami din, sa Manila na napasok. So bihirang-bihira na talaga kami magkita.
I was happy hindi lang dahil sa nagkita kami ng mga friends ko. Dahil iyon ay sa ka-partner ni Rainie. (for more details, please see my post, Selfish Love) Hindi ko mabanggit ang name niya dahil mahahalata talaga ako. The whole night kasi ay halos _____ lagi kami. I can't say the words. Paano kung may makahalata at makabasa nito na HS friend ko? Lagot ako for sure. Kung bakit kasi hindi ko maamin sa tao na crush ko siya...NOON? :P
Nagkuwento siya sa akin...I was shocked in some parts. I can't believe it. Naawa ako sa kanya. In my mind, habang kinukuwento niya sa akin iyon, nasa isip ko, "Kung ako na lang kasi ang nakita mo, edi walang problema!" Pero hindi, eh. Hindi talaga.
Gusto kong magkuwento nang magkuwento tungkol sa kanya pero inaantok--este, hindi talaga puwede. I cant say my feelings because I am damn shy. Shit talaga.
But anyway, ilayo na lang natin sa kanya. Sa mga ibang classmates ko na lang. Marami sa kanila ang nagbago, physically? Pero may mga ugali din na hindi nababago. Na nakakainis minsan pero masaya pa rin the whole night. Well, nagtulukan nga pala kami este sila pala dahil hindi ako nakitulak pero nabuhat ako sa swimming pool. Nakaligi tuloy sa ma-chlorine na swimming pool ng 3:30AM. Isipin niyo na lang kung gaano ako naka-recover sa ginaw ng oras na iyon.
Malakas kasi talaga mga topak nung mga classmates ko na iyon. Naka-ilang swimming kaya kami nung HS. Lagi din kaming tambay sa resort na iyon dahil ang may-ari nun ay classmate din namin. After exam, lagi kaming tambay doon. Picture-an, kulitan at minsan, lubluban sa swimming pool kahit naka-uniform. I will never not remember that time talaga na nakauniform, naglubluban sa pool. Ang daming memories...hindi ko na maisa-isa. Pero talagang TROOPERS became the most reason why I enjoyed Highschool so much. Kung na-experience mo na mapunta sa section namin nung 3rd year, I'll tell you, gugustuhin mong bumalik ng Highschool.
So uulitin ko, I am very happy that we reunite. Kahit hindi lahat. At least, nagkita muli kami...And I'm looking forward for the next meetings...Sana meron pa. at mas madami na sa susunod :)
Its Darl's debut that day. Kabilang ako sa mga 18 chocolates ni Darl. Nalagasan tuloy ako ng 106 pesos. Haha! Pero okay lang, birthday eh. Saka free food. Akala ko mga 6 lang kami a-attend ganun-ganun. But umabot sa 16. He-he. kasi mga HS friends ko ngayon, mahirap na hagilapin. Hindi kagaya nung HS na isang text mo lang, swimming na kayo. Ngayon kasi, we parted college schools. Ni hindi ko nga alam ang mga cellphone number nung iba. Then marami din, sa Manila na napasok. So bihirang-bihira na talaga kami magkita.
I was happy hindi lang dahil sa nagkita kami ng mga friends ko. Dahil iyon ay sa ka-partner ni Rainie. (for more details, please see my post, Selfish Love) Hindi ko mabanggit ang name niya dahil mahahalata talaga ako. The whole night kasi ay halos _____ lagi kami. I can't say the words. Paano kung may makahalata at makabasa nito na HS friend ko? Lagot ako for sure. Kung bakit kasi hindi ko maamin sa tao na crush ko siya...NOON? :P
Nagkuwento siya sa akin...I was shocked in some parts. I can't believe it. Naawa ako sa kanya. In my mind, habang kinukuwento niya sa akin iyon, nasa isip ko, "Kung ako na lang kasi ang nakita mo, edi walang problema!" Pero hindi, eh. Hindi talaga.
Gusto kong magkuwento nang magkuwento tungkol sa kanya pero inaantok--este, hindi talaga puwede. I cant say my feelings because I am damn shy. Shit talaga.
But anyway, ilayo na lang natin sa kanya. Sa mga ibang classmates ko na lang. Marami sa kanila ang nagbago, physically? Pero may mga ugali din na hindi nababago. Na nakakainis minsan pero masaya pa rin the whole night. Well, nagtulukan nga pala kami este sila pala dahil hindi ako nakitulak pero nabuhat ako sa swimming pool. Nakaligi tuloy sa ma-chlorine na swimming pool ng 3:30AM. Isipin niyo na lang kung gaano ako naka-recover sa ginaw ng oras na iyon.
Malakas kasi talaga mga topak nung mga classmates ko na iyon. Naka-ilang swimming kaya kami nung HS. Lagi din kaming tambay sa resort na iyon dahil ang may-ari nun ay classmate din namin. After exam, lagi kaming tambay doon. Picture-an, kulitan at minsan, lubluban sa swimming pool kahit naka-uniform. I will never not remember that time talaga na nakauniform, naglubluban sa pool. Ang daming memories...hindi ko na maisa-isa. Pero talagang TROOPERS became the most reason why I enjoyed Highschool so much. Kung na-experience mo na mapunta sa section namin nung 3rd year, I'll tell you, gugustuhin mong bumalik ng Highschool.
So uulitin ko, I am very happy that we reunite. Kahit hindi lahat. At least, nagkita muli kami...And I'm looking forward for the next meetings...Sana meron pa. at mas madami na sa susunod :)
Azec Chase ♥
Tuesday, January 10, 2012
Happy 18th!
2nd post for the year. At about ito sa kakatapos ko lang na 18th birthday at naging celebration.
Okay, lets start on my real birthday. January 5. What really happened?
Well, okay lang naman. Parang just an ordinary day. Tinadtad ng "Happy Birthday" ang timeline ko. Binati ako ng mga classmates ko. Hindi binigay ang exam namin sa Quantech. Madali ang exam sa Filipino at kumain ako sa Jollibee kasama sina Ericka at Melanie. May nag-iintay na cake pagdating ko sa bahay. Nagpapicture. Si Mommy namin ay nagluto ng pancit. Nagfacebook at natulog na.
Then January 8 ako nag-celebrate. Bago iyon, nagpunta muna ako ng SM--nung January 7, I mean. Nanood kaming Asiong! He-he. Ayaw ko pa kasing umuwi. Then pinabili then ako ni Mommy ng damit na gagamitin ko nga daw para sa celebration ko. Mabuti na lang at hindi nagalit si Mommy sa binili ko.
Then ito na talaga iyong 8! 6:30, nagising na agad ako. pero mga 7:30 na ako bumangon. I am always like that, K? :P Tapos siyempre, medyo tumulong. "Medyo" lang kasi hindi ako mahilig tumulong sa ganyan. Hehe. Kumanta sa videoke and thank God may rolling in the deep! Tinext ko nga agad si Claud noong mayroon na, eh. Then nagdatingan na bisita mga before 12. Sila Claud, Laarnie, Bryan at Erj ay mga 12:30 ata. Nag-videoke sila at nakarinig ang mga bisita ng version ni Claud ng Rolling in the Deep. Imagine-in niyo na lang kung paano ngumiwi at nagtakip ng tainga ang pinsan ko. Hehe.
Mga before 2, dumating ang mga BSA ko pa rin na friends. Nagulat ako kasi ang dami nila. Pati pala sila Berna ay sasama. Pero okay lang, the more the merrier. May gift sila sa aking Mernels Cake. (That's a tradition na) sa family namin. And another gift na "Lumayo ka nga sa akin" by Bob Ong. Na bago ko pa nakuha ay pinatawa pa ako dahil may ibinigay sa aking kahon na wala palang laman! Joke lang pala iyon at nakatago ung book. Mabuti na lang talaga at hindi ko nabili iyong book na iyon. Sabi na nga ba at may magreregalo sa akin. And as of now, finished ko na siya.
Pero may isa pang nangyari sa akin na na-surprise talaga ako. Dumating ang mga HS friends ko--Sheena, Karla and Perey. Actually, parang BFF's ko na ang mga iyon. Sobrang gulat ko talaga as in and mangiyak-ngiyak na ako sa tuwa. Kasi hindi ko talaga expected. At ganito pa ang pambungad nila sa akin. I was in the CR dahil naghihilamos ako dahil sa icings na pinahid ng mga friends ko galing sa cake at pagkalabas ko ay bumungad sa akin mga itsura nila. Imagine how happy I am. Kasi ang pinagsasabi sa akin ni Karla the day before that, "Sorry" "Hindi ako makakapunta" bla..bla.. Tapos si Sheena naman puro ":P" . Naisip ko, baka nga hindi na sila pumunta. Saulo ko na ang mga ito, eh. Pahirapan bago mapapunta sa isang okasyon. Then un, nagulat talaga ako. Hindi daw nila alam bahay namin. Buti na lang, nalaman nung tricycle driver ung may party. Un, dinala sila. Masaya talaga ako kasi nakarating sila. Super na-miss ko kaya ang mga iyon. And hopefully, magkikita din kami sa Saturday sa debut naman nung isa ko pang classmate nung HS.
Mahirap mag-entertain ng dalawang magkaibang grupo ng bisita pero naging okay din. Pasalit-salit ako. He-he. Naagawan nga lang ng videoke ang mga college friends ko, I think. Si Kuya kasi, eh. Pero over all, I have fun naman kahit nalintikan ako ng Tax at Quantech kahapon at ngayon.
Honestly, hindi maganda ang mga araw ko. Pero kailangan kong tanggapin na pareho akong bagsak sa dalawang subject na iyon. Kailangan ko ng major bawi lalo na sa quantech to gain tres. Shit, aim ko na lang ay tres samantalang ang target grade na nilagay ko doon ay 1.75? Na-letsehan talaga ako sa exam na iyon. :|
O siya, bye na.
Okay, lets start on my real birthday. January 5. What really happened?
Well, okay lang naman. Parang just an ordinary day. Tinadtad ng "Happy Birthday" ang timeline ko. Binati ako ng mga classmates ko. Hindi binigay ang exam namin sa Quantech. Madali ang exam sa Filipino at kumain ako sa Jollibee kasama sina Ericka at Melanie. May nag-iintay na cake pagdating ko sa bahay. Nagpapicture. Si Mommy namin ay nagluto ng pancit. Nagfacebook at natulog na.
Then January 8 ako nag-celebrate. Bago iyon, nagpunta muna ako ng SM--nung January 7, I mean. Nanood kaming Asiong! He-he. Ayaw ko pa kasing umuwi. Then pinabili then ako ni Mommy ng damit na gagamitin ko nga daw para sa celebration ko. Mabuti na lang at hindi nagalit si Mommy sa binili ko.
Then ito na talaga iyong 8! 6:30, nagising na agad ako. pero mga 7:30 na ako bumangon. I am always like that, K? :P Tapos siyempre, medyo tumulong. "Medyo" lang kasi hindi ako mahilig tumulong sa ganyan. Hehe. Kumanta sa videoke and thank God may rolling in the deep! Tinext ko nga agad si Claud noong mayroon na, eh. Then nagdatingan na bisita mga before 12. Sila Claud, Laarnie, Bryan at Erj ay mga 12:30 ata. Nag-videoke sila at nakarinig ang mga bisita ng version ni Claud ng Rolling in the Deep. Imagine-in niyo na lang kung paano ngumiwi at nagtakip ng tainga ang pinsan ko. Hehe.
Mga before 2, dumating ang mga BSA ko pa rin na friends. Nagulat ako kasi ang dami nila. Pati pala sila Berna ay sasama. Pero okay lang, the more the merrier. May gift sila sa aking Mernels Cake. (That's a tradition na) sa family namin. And another gift na "Lumayo ka nga sa akin" by Bob Ong. Na bago ko pa nakuha ay pinatawa pa ako dahil may ibinigay sa aking kahon na wala palang laman! Joke lang pala iyon at nakatago ung book. Mabuti na lang talaga at hindi ko nabili iyong book na iyon. Sabi na nga ba at may magreregalo sa akin. And as of now, finished ko na siya.
Pero may isa pang nangyari sa akin na na-surprise talaga ako. Dumating ang mga HS friends ko--Sheena, Karla and Perey. Actually, parang BFF's ko na ang mga iyon. Sobrang gulat ko talaga as in and mangiyak-ngiyak na ako sa tuwa. Kasi hindi ko talaga expected. At ganito pa ang pambungad nila sa akin. I was in the CR dahil naghihilamos ako dahil sa icings na pinahid ng mga friends ko galing sa cake at pagkalabas ko ay bumungad sa akin mga itsura nila. Imagine how happy I am. Kasi ang pinagsasabi sa akin ni Karla the day before that, "Sorry" "Hindi ako makakapunta" bla..bla.. Tapos si Sheena naman puro ":P" . Naisip ko, baka nga hindi na sila pumunta. Saulo ko na ang mga ito, eh. Pahirapan bago mapapunta sa isang okasyon. Then un, nagulat talaga ako. Hindi daw nila alam bahay namin. Buti na lang, nalaman nung tricycle driver ung may party. Un, dinala sila. Masaya talaga ako kasi nakarating sila. Super na-miss ko kaya ang mga iyon. And hopefully, magkikita din kami sa Saturday sa debut naman nung isa ko pang classmate nung HS.
Mahirap mag-entertain ng dalawang magkaibang grupo ng bisita pero naging okay din. Pasalit-salit ako. He-he. Naagawan nga lang ng videoke ang mga college friends ko, I think. Si Kuya kasi, eh. Pero over all, I have fun naman kahit nalintikan ako ng Tax at Quantech kahapon at ngayon.
Honestly, hindi maganda ang mga araw ko. Pero kailangan kong tanggapin na pareho akong bagsak sa dalawang subject na iyon. Kailangan ko ng major bawi lalo na sa quantech to gain tres. Shit, aim ko na lang ay tres samantalang ang target grade na nilagay ko doon ay 1.75? Na-letsehan talaga ako sa exam na iyon. :|
O siya, bye na.
Azec Chase ♥
Thursday, December 29, 2011
2011
Ilang araw na lang, new year na. 2012 na. Parang kailan lang, napanood ko iyong movie ng 2012 na magugunaw na daw ang mundo. Tapos ilang araw na lang, 2012 na? End of the world na kaya? Oh no. Wala pa akong boyfriend! Hahaha. Joke.
Anyway, 2011 has been a good year for me? Weh? Ha-ha. Sa health ni Mommy, hindi gaano. Pero sa personal ko(walang family, friends etc. iyong akin lang talaga) okay naman siya. I got my first novel published at iyong dalawa ay upcoming pa next year. I fulfilled my dream. Maayos din ang mga grades ko sa school. And love life? Ahmmm. No comment na lang. Char!
Well, gusto ko palang mag-blog ng mga summary ng mga what happened in my 2011. Every month churva ito. So....:
JANUARY
My birthday month. New year. Birthday ni Kuya, birthday ko. Okay naman. I think? Noong birthday ko, simple lang. Malling and kaunting pagkain sa bahay. Binati ako ni Guji sa twitter! Hahahaha. Well--- hindi ko na matandaan iyong iba so...
FEBRUARY
Love month? Hahaha. Honestly, medyo naging hate ko itong month na ito. Dito lang naman nangyari ang pinakahatest day ko sa lahat and that is February 3, 2011. First thing in the morning, I got a bad feedback, nasunog iyong uniform ko, naospital ang Mommy ko kinagabihan. Haay, sinusumpa ko talaga ito. HAHAHA! Dito ko naransang umuwi sa mga Lola ko kapag galing sa school because of my mom. And I will say, ang hirap! Paano ba naman ay ang layo kaya noon. Lagi akong nale-late sa school. Ito din pala ang foundation day sa school namin kaya medyo maraming activities. Got to have the chance to watch a concert of Parokya ni Edgar dahil sila ang guest namin.
MARCH
Siyempre, ang pinakakaabangan kasi matatapos na ang school year. Pero hindi pa rin kasi hanggang april yata kami. Eh? Hahaha. Finals. Finals. Finals. I think, okay naman ang month na ito. Naganap din ang aming ballroom sa PE. Nanalo kami ng 3rd place. Got to see Ryan Agoncillo because of Swish commercial na na-held sa school. Month din kung kailan ako naging part ng internet serye. :)
APRIL
Sa totoo lang, wala akong gaanong maalala sa month ng April. Siguro, nagsusulat lang ako nito. The month I made Breaking all the rules for love and A dwarf for a beast--ang mga novels ko sa IS. Bakasyon kaya madalas tambay sa bahay. Ay! Ito rin pala ang month ng mahal na araw. Nagpunta kami ng mga pinsan ko sa Marian Orchard. Lakad kami from 4:30 to 6:30 papunta doon. Masaya lang kahit 1 or 2 hrs lang yata ang tulog ko. Well, nahirapan akong makatulog. IDK why. Pero dati, may time nga na wala akong tulog na pumunta dun. Hi-hi.
MAY
This is the month I wrote Happily Ever After in His Arms. Oh, one week ko siya ginawa and sa one week na iyon, puro istorbo nangyari sa akin. A-he-he. Dalawang beses ako nakagala with HS friends. Then nag-book shopping week ako. Kasal ni Kuya Dennis. Reunion w/ del Mundo's family na na-enjoy ko naman. Qualifying exams (See my blog post dati) ahihi. Ito din pala ang month na naggawa ako ng blog, o di ba? Alam ko! Hahaha. Month na nag-work shop ako. Grabe lang kasi 2 hrs lang tulog ko nun. So imagine how bangag I was that time. But anyway, I really enjoyed my day there. Kahit naglakad yata kami ng 1 hr papunta sa sakayan. hahaha
JUNE
Ito ang pinaka-love kong month dahil dito ko na-experience ang magkaroon nga approved novel! Ahehehe. Kahit may klase na, okay lang. 1st sem of my 2nd year have been easy for me. Fiesta sa mga Lola ko. Nakilala ko ang mga BF's ng Tita at pinsan ko. Nagpunta ako sa Manila to get my very first salary. Nakakita ako ng mga 'chocolates' sa school. Naging irregular ako sa klase. Natutunan kong magbiyahe papuntang MOA. Nakapag-LRT at nagbiyahe ako papunta sa Manila na mag-isa.
JULY
Ito iyong month na feeling ko, ang landi-landi ko. Ang dami ko kasing kras. Sina Mr. Inspiration, crush no. 1, and 3. Hanla! Hahahaha. Parang ewan lang. Dito din naganap iyong mga "treat" with friends and cousins sa mall dahil nga sumuweldo ako sa pinakauna kong approved manuscript. Siyempre, schooling pa din. Naka-adjust na rin ba ako sa pagiging irreg nitong month na ito? I think.
AUGUST
Month na nagkakalabuan na yata sina Ate Christine and Kuya. Nalulungkot din ako kasi ayaw ko talagang mawala sila. They are the perfect love team, eh. Pero wala, eh. Nagkahiwalay din. :( Month na sinubukan kong ayusin si Caspian. And I did. Napa-revision si Derrick. Na naging super ecstatic pa ako! Hahaha. Midterms exam, school and bla's. Na-sent ko din ang revision ni Derrick. Debut ni Claud. We went EK for an advance birthday celebration of Bianca. ag-overnight ako sa kanila with BSA family plus Kuya Kenneth. Ang sarap lang nung popcorn. Ahehehe. Saka iyong mga foods sa kanila. Nakaranas na naman ako for the 2nd time around na umuwi ng hindi naliligo--plus nag-SM pa! Hahahaha. Got to see Papa Chen (Richard Yap) at Dodgem.
SEPTEMBER
This is the month na naka-chat ko si Riyan! Ahehehe. (tandang-tanda, eh?) Nakatanggap ng for revision and returned manuscript. SM Calamba book signing na first time kong maka-attend. And I super enjoy. Nakausap ko pa si Kuya about something... Then nagpunta din kami kayla Bianca nung mismong birthday niya. We surprised her. Nagpicture-an ng bongga sa kanila. Ahehehe. Birthday nung isa kong Tita na ang tanda ko, masarap din ang foods. Semi-finals.
OCTOBER
Malapit na ang sembreak! Hinapit sa music video sa Literature. Over night w/ Rose Anne's house. Nakapunta na naman kami ni Belle sa SM ng hindi naliligo. In short, bangag. Nag-KFC pa! Hahaha. Finals exam week. Sembreeeeeeeeeeak! Over night sa bahay nila Jenny na si Franz ay nag-ala-Boy Abunda at 2:30-3:30am. Isipin niyo na lang kung paano. Tapos nare-realize ko about something "falling" for him. Ewan ko, ha? Pero mukha ngang nalulon ako sa KANYA ng month na ito. Nakabili ako ng the son of Neptune book and nakita ko na rin ang cover ng very first novel ko sa PHR.
NOVEMBER
Sembreak pa din. All saints day in Daddy's cemetery with Mom and Kuya lang. Wala pa sila Tita doon. Pero nagpunta din kami kayla Tita noong hapon. Got to bond w/ some of my cousins. Month kung kailan na-approved ang dalawa kong manuscript. Nakuha ko ang mga grades ko nung 1st sem and I'm so proud na isa lang ang line of 2 ko. Release ng very first novel ko. Start ng 2nd sem na nakakainis kasi may saturday class. Kaya naman hindi ako nagkaroon ng chance na kumuha ng salary sa PHR. Huhuhu.
DECEMBER
The month na ginagawa ko ang blog post na ito. He-he. Feeling ko ang laking pasan sa likod ko ng Taxation, Quantech at Financial Accounting. Isipin mo na lang kung paano nila ako pahirapan. CBA week na sumali ako sa Frustrated Idol! Yey! Kahit ang na-win lang namin ay People's Choice. Nagpunta kaming Lucena the 2nd day at pumunta din ako sa SM Megamall booksigning dahil CBA week nga lang. I can absent in my saturday class. Nakita ko ang soulmate ko...soulmate? Haha. Char! Nagkaroon ako ng gift cheque. Pinahirapan ng prelims exam. Hindi naka-attend ng PHR christmas party. Naging bitter. Namili ng mga damit sa pasko. Nagpasko at nakakuha ng 700 na partido dahil walang Ninang na nagbigay! Haha. Sumali muli sa singing contest. Nag-fiesta sa bahay at nakita si crush. Ilang beses na naging nocturnal. Today, gumawa ng quantech. Bumili ng pocketbook. Nagbasa ng pocketbook and the rest, new year na. 2012 na.
OMG. Ang dami kong sinabi sa December--dahil iyon ang pinaka-remember ko. Huwag kayong magtampo ibang months, ha? he-he. I'm sure, masaya din naman ang memories niyo. xD
Anyway, 2011 has been a good year for me? Weh? Ha-ha. Sa health ni Mommy, hindi gaano. Pero sa personal ko(walang family, friends etc. iyong akin lang talaga) okay naman siya. I got my first novel published at iyong dalawa ay upcoming pa next year. I fulfilled my dream. Maayos din ang mga grades ko sa school. And love life? Ahmmm. No comment na lang. Char!
Well, gusto ko palang mag-blog ng mga summary ng mga what happened in my 2011. Every month churva ito. So....:
JANUARY
My birthday month. New year. Birthday ni Kuya, birthday ko. Okay naman. I think? Noong birthday ko, simple lang. Malling and kaunting pagkain sa bahay. Binati ako ni Guji sa twitter! Hahahaha. Well--- hindi ko na matandaan iyong iba so...
FEBRUARY
Love month? Hahaha. Honestly, medyo naging hate ko itong month na ito. Dito lang naman nangyari ang pinakahatest day ko sa lahat and that is February 3, 2011. First thing in the morning, I got a bad feedback, nasunog iyong uniform ko, naospital ang Mommy ko kinagabihan. Haay, sinusumpa ko talaga ito. HAHAHA! Dito ko naransang umuwi sa mga Lola ko kapag galing sa school because of my mom. And I will say, ang hirap! Paano ba naman ay ang layo kaya noon. Lagi akong nale-late sa school. Ito din pala ang foundation day sa school namin kaya medyo maraming activities. Got to have the chance to watch a concert of Parokya ni Edgar dahil sila ang guest namin.
MARCH
Siyempre, ang pinakakaabangan kasi matatapos na ang school year. Pero hindi pa rin kasi hanggang april yata kami. Eh? Hahaha. Finals. Finals. Finals. I think, okay naman ang month na ito. Naganap din ang aming ballroom sa PE. Nanalo kami ng 3rd place. Got to see Ryan Agoncillo because of Swish commercial na na-held sa school. Month din kung kailan ako naging part ng internet serye. :)
APRIL
Sa totoo lang, wala akong gaanong maalala sa month ng April. Siguro, nagsusulat lang ako nito. The month I made Breaking all the rules for love and A dwarf for a beast--ang mga novels ko sa IS. Bakasyon kaya madalas tambay sa bahay. Ay! Ito rin pala ang month ng mahal na araw. Nagpunta kami ng mga pinsan ko sa Marian Orchard. Lakad kami from 4:30 to 6:30 papunta doon. Masaya lang kahit 1 or 2 hrs lang yata ang tulog ko. Well, nahirapan akong makatulog. IDK why. Pero dati, may time nga na wala akong tulog na pumunta dun. Hi-hi.
MAY
This is the month I wrote Happily Ever After in His Arms. Oh, one week ko siya ginawa and sa one week na iyon, puro istorbo nangyari sa akin. A-he-he. Dalawang beses ako nakagala with HS friends. Then nag-book shopping week ako. Kasal ni Kuya Dennis. Reunion w/ del Mundo's family na na-enjoy ko naman. Qualifying exams (See my blog post dati) ahihi. Ito din pala ang month na naggawa ako ng blog, o di ba? Alam ko! Hahaha. Month na nag-work shop ako. Grabe lang kasi 2 hrs lang tulog ko nun. So imagine how bangag I was that time. But anyway, I really enjoyed my day there. Kahit naglakad yata kami ng 1 hr papunta sa sakayan. hahaha
JUNE
Ito ang pinaka-love kong month dahil dito ko na-experience ang magkaroon nga approved novel! Ahehehe. Kahit may klase na, okay lang. 1st sem of my 2nd year have been easy for me. Fiesta sa mga Lola ko. Nakilala ko ang mga BF's ng Tita at pinsan ko. Nagpunta ako sa Manila to get my very first salary. Nakakita ako ng mga 'chocolates' sa school. Naging irregular ako sa klase. Natutunan kong magbiyahe papuntang MOA. Nakapag-LRT at nagbiyahe ako papunta sa Manila na mag-isa.
JULY
Ito iyong month na feeling ko, ang landi-landi ko. Ang dami ko kasing kras. Sina Mr. Inspiration, crush no. 1, and 3. Hanla! Hahahaha. Parang ewan lang. Dito din naganap iyong mga "treat" with friends and cousins sa mall dahil nga sumuweldo ako sa pinakauna kong approved manuscript. Siyempre, schooling pa din. Naka-adjust na rin ba ako sa pagiging irreg nitong month na ito? I think.
AUGUST
Month na nagkakalabuan na yata sina Ate Christine and Kuya. Nalulungkot din ako kasi ayaw ko talagang mawala sila. They are the perfect love team, eh. Pero wala, eh. Nagkahiwalay din. :( Month na sinubukan kong ayusin si Caspian. And I did. Napa-revision si Derrick. Na naging super ecstatic pa ako! Hahaha. Midterms exam, school and bla's. Na-sent ko din ang revision ni Derrick. Debut ni Claud. We went EK for an advance birthday celebration of Bianca. ag-overnight ako sa kanila with BSA family plus Kuya Kenneth. Ang sarap lang nung popcorn. Ahehehe. Saka iyong mga foods sa kanila. Nakaranas na naman ako for the 2nd time around na umuwi ng hindi naliligo--plus nag-SM pa! Hahahaha. Got to see Papa Chen (Richard Yap) at Dodgem.
SEPTEMBER
This is the month na naka-chat ko si Riyan! Ahehehe. (tandang-tanda, eh?) Nakatanggap ng for revision and returned manuscript. SM Calamba book signing na first time kong maka-attend. And I super enjoy. Nakausap ko pa si Kuya about something... Then nagpunta din kami kayla Bianca nung mismong birthday niya. We surprised her. Nagpicture-an ng bongga sa kanila. Ahehehe. Birthday nung isa kong Tita na ang tanda ko, masarap din ang foods. Semi-finals.
OCTOBER
Malapit na ang sembreak! Hinapit sa music video sa Literature. Over night w/ Rose Anne's house. Nakapunta na naman kami ni Belle sa SM ng hindi naliligo. In short, bangag. Nag-KFC pa! Hahaha. Finals exam week. Sembreeeeeeeeeeak! Over night sa bahay nila Jenny na si Franz ay nag-ala-Boy Abunda at 2:30-3:30am. Isipin niyo na lang kung paano. Tapos nare-realize ko about something "falling" for him. Ewan ko, ha? Pero mukha ngang nalulon ako sa KANYA ng month na ito. Nakabili ako ng the son of Neptune book and nakita ko na rin ang cover ng very first novel ko sa PHR.
NOVEMBER
Sembreak pa din. All saints day in Daddy's cemetery with Mom and Kuya lang. Wala pa sila Tita doon. Pero nagpunta din kami kayla Tita noong hapon. Got to bond w/ some of my cousins. Month kung kailan na-approved ang dalawa kong manuscript. Nakuha ko ang mga grades ko nung 1st sem and I'm so proud na isa lang ang line of 2 ko. Release ng very first novel ko. Start ng 2nd sem na nakakainis kasi may saturday class. Kaya naman hindi ako nagkaroon ng chance na kumuha ng salary sa PHR. Huhuhu.
DECEMBER
The month na ginagawa ko ang blog post na ito. He-he. Feeling ko ang laking pasan sa likod ko ng Taxation, Quantech at Financial Accounting. Isipin mo na lang kung paano nila ako pahirapan. CBA week na sumali ako sa Frustrated Idol! Yey! Kahit ang na-win lang namin ay People's Choice. Nagpunta kaming Lucena the 2nd day at pumunta din ako sa SM Megamall booksigning dahil CBA week nga lang. I can absent in my saturday class. Nakita ko ang soulmate ko...soulmate? Haha. Char! Nagkaroon ako ng gift cheque. Pinahirapan ng prelims exam. Hindi naka-attend ng PHR christmas party. Naging bitter. Namili ng mga damit sa pasko. Nagpasko at nakakuha ng 700 na partido dahil walang Ninang na nagbigay! Haha. Sumali muli sa singing contest. Nag-fiesta sa bahay at nakita si crush. Ilang beses na naging nocturnal. Today, gumawa ng quantech. Bumili ng pocketbook. Nagbasa ng pocketbook and the rest, new year na. 2012 na.
OMG. Ang dami kong sinabi sa December--dahil iyon ang pinaka-remember ko. Huwag kayong magtampo ibang months, ha? he-he. I'm sure, masaya din naman ang memories niyo. xD
Azec Chase ♥
Friday, September 16, 2011
Selfish love
Selfish Love. Ang title ng post ko. But this one is really not about a selfish love post. Sa totoo nga, ito pa ung love na nagparaya....at ako iyon.
Well, selfish love because I made a novel out of this experience. Iyon ung naging kinalabasan kahit na ba iyong totoo naman ay hindi. I was hurt that time. He gave me an inspiration to write one. Because of what he said to me.
And who is that HE? Sabihin na natin siyang si John, siya ung bida dun sa selfish love. And me, I am Rainie. I was in love with this guy. He's cute, magaling siyang kumanta at magaling din umarte. Napapatawa niya ako. And we are close friends. We are like best friends actually. Para din kami sa kuwento na si John and Rainie. I like him. Pero ako lang ang nakakaalam.
I kept it to myself because mayroon din akong friend na may gusto sa kanya. Although this girl, parang nahahalata niya, di ko na lang din talaga tinatapat. I was scared. Saka pano kapag nagsabi ako? Baka lumayo siya sa akin. I don't want him to go. Sapat na sa kin iyong ka-close ko siya. Iyon nga lang, may mga bagay din na nalalaman kang masakit kapag ka-close mo itong isang tao.
Okay, I'll give other details about JOHN and how I fell in love and my pakipot modes and ecklavoo. Sabi ko nga, masaya siyang kasama. Marunong din pala siyang maggitara. There was this time that he asks me to sing while he strums the guitar. The song was from paramore. And because of that, I gave him my own code, Mr. Pressure. :)) Tapos nung crush ko siya, inaartehan ko siya. May isang linggo atang nagpanggap ako na galit ako sa kanya with no specified reasons. Siyempre, nagtataka siya. Hahaha. Uso pa nun dati ung Friendster. Sa FS ng section namin, I posted them na galit ako dito sa taong ito. Hindi ko sinabi iyong name pero halata naman niya. Kapag nasa school kami, kita ko iyong tingin niyang para bang nagsasabing "bakit ba?" Tapos, parinig pa ako nang parinig sa bulletin ng FS. Siya nga din, nag-bulletin, eh. Grabeng tawa ko dahil masyado niya talaga akong sineryoso xD But in the end, siyempre nagbati din naman kami :))
Then by the middle of the school year, kinonfess niya sa akin na may gusto daw siya sa friend ko... Well, that friend of mine and I were kinda close, too. Siyempre, I was hurt. Pero ano ba ang maggawa ko? Iyon ung gusto niya. Tatanggapin ko. Kahit na ba sad. :( At alam mo ung mas masakit? ako pa iyong naging tulay nilang dalawa. Dahil may pagkatorpe itong guy na ito. Pero sabi ko nga, wala naman akong karapatan. kaibigan niya lang ako, siya iyong crush niya...and later on, minahal din niya. :((
by January when they broke up. Medyo sinamaan din ako ng loob noon kasi after the hurt, ganun din naman pala ang mangyayari. Iiwan lang siya nung girl. Sinabi niya sa akin iyong mga hinanakit niya. Hindi ko nga alam kung hanggang ngayon, naka-move on na siya dun sa ginawa nung girl na un. Because the last time na nagkita kami, naglabas na naman siya ng sama ng loob. Bitter pa din. Pero nagka-gf na din naman siya after that time...
Then valentines day. May bago siyang crush. As usual, sinabi na naman niya sa akin. Pero wapakels na lang ako kasi feeling ko, wala din naman patutunguhan. Saka parang nawawala na din ung pagka-crush ko sa kanya. Then valentines day na nga. Before the day pala, he said to me, bibigyan daw niya ako ng flowers. Siyempre, naging masaya ako. If ever, siya ang pinakaunang magbibigay. Pero nakaka-disappoint lang, isa lang ung dala nya the whole day. And it was intended for his new crush. Nung mga afternoon na, hindi niya pa rin naibibigay. Torpe nga kasi. Tapos sinasabi na niya sa aking, sa `yo na nga ito. Kasi nga hindi niya maibigay, eh. Pero hindi ko tinanggap. Kukuhanin ko iyong bagay na hindi naman talaga para sa akin? That's insane. Kaya in the end, doom ang valentines ko nun.
Retreat 4th year na ito. Pakiramdam ko, nawala na ung pagka-crush ko sa kanya. pero minsan bumabalik pa rin. Hindi ko na rin siya classmate. pero barkada pa rin kami. Palagi ko pa rin siyang nakakausap at nakakasama. Kinulit ko siya, sabi ko, gawan mo kong retreat letter! paulit-ulit! Then di ko akalaing gagawan niya nga ako. Siyempre, lalaki siya. Most of them, walang pakialam sa mga ganito. Although, hindi maganda ung letter, nasa bond paper lang at pencil pa ung pinansulat, I'm so touched. Dahil yong sabi niya sa sulat, "Ikaw lang ang binigyan ko ng retreat letter," Habang binabasa ko muli iyon, napapayakap ako sa letter. Ang baduy ko. xD
Then Lidicsa, I was happy this time dahil muntik na niya akong yakapin, ako lang ung pumalag. And know what? Muntik na kaming mapaaway dahil dun. Nadali kasi nung kamay niya iyong isang lalaki from different school. This one is a great memory of me and him. Natutuwa lang ako kapag naalala ko. Lalo na ung mukha niyang parang natatakot :))
Then Christmas party (4th yr) Kinulit ko naman siya. I ask him a gift. Akala ko nga, i-indian-in na naman niya ako. Pero hindi! Binigyan niya talaga ako. Kahit hindi talaga stuff toy na malaki, lace na may kasamang stuff toy. May price pa nga ata, ehehe. I also gave him a gift. Na mumurahin lang, compare sa binigay niya sa akin.
Then JS prom (this was 4th yr and a sad memory)Sinabi na naman niya sa aking isasayaw niya daw ako. I waited. Pero hindi niya pa rin ginawa. Alam mo ung tipong sinabi niya pero di naman niya ginawa? Nakakainis. Kaya hindi ko na-feel din ung JS prom namin. Kasi inaantay ko ung pag-alok niya sa akin na isayaw niya ako. Pero di nangyari. Iyon lang ung makakapagpasaya sa akin kung sakali pero di nangyari. Saklap lang. Days after the prom, he said sorry kasi nakalimutan daw niya. Kahit di ko sinabi sa kanya na kinalimutan niya.
Tapos graduation na. May mga nangyari, pero di naman ganun ka-importante. Hindi na kami the same school nag-aral nung college.
College. I was like over him. Pero di pa rin pala. Kasi nasaktan ako, when he said to me na may gusto siya sa best friend ko. This was the type that, shit talaga! Kasi nung una, close friend ko lang, ngayon, ung best friend ko na. Nasaktan na naman ako. Bakit palagi na lang ako ung sinasabihan niya ng mga love life niya? Ako na lang palagi at ako pa ang nasasaktan! Nakakainis siya. Pero the same, what can I do with it? Iyon nga ang gusto niya. alangan namang sabihin ko na, hindi ka niya gusto! Na siraan ko ung best friend ko sa kanya. I can't do that. Tapos, there was this time na ung best friend ko na un, na ka-batch din naman nung highschool, feeling ko may gusto rin sa kanya. Kaya hindi na ako umimik pa. Nang nagtanong siya sa akin about the details about my best friend, siyempre sinagot ko naman. Kahit nasasaktan ako. Palagi na lang.
Pero hindi na rin naman yata natuloy ung feeling kong muntik na niyang panliligaw. Kasi may bago na naman itong boy na ito. Pero okay lang, my feelings for him were gone.
Okay, may isa pa pala akong kuwento. Valentines day na naman. I told him, yayain mo ba si ____? That's by chat. He said, no. Wala nga daw siyang ka-date. Tapos bigla-bigla niyaya niya akong makipag-date! Pero lagi namang di natutuloy, eh. Kaya sabi ko, hindi ako puwede, hanggang 6 ako sa school. So wala rin.
And now, I'm over him talaga. Ewan ko kasi hindi ko na siya nakaka-encounter o nakakasama ng matagal this past few days. Maybe, enough for the happiness and the hurt. Hindi ako naging selfish sa kanya dahil hinayaan ko na lang ung nararamdaman ko na mag-fade away. I don't know if he had feelings for me. Siguro ung ibang pinakita niya, little sister attitude lang un. Haay, pero okay lang. It's not yet the end of the world nang dahil lang sa isang lalaking minahal ko, natuwa ako at nasaktan din ako. May susunod pa... At sana si Guji na un :))
Well, selfish love because I made a novel out of this experience. Iyon ung naging kinalabasan kahit na ba iyong totoo naman ay hindi. I was hurt that time. He gave me an inspiration to write one. Because of what he said to me.
And who is that HE? Sabihin na natin siyang si John, siya ung bida dun sa selfish love. And me, I am Rainie. I was in love with this guy. He's cute, magaling siyang kumanta at magaling din umarte. Napapatawa niya ako. And we are close friends. We are like best friends actually. Para din kami sa kuwento na si John and Rainie. I like him. Pero ako lang ang nakakaalam.
I kept it to myself because mayroon din akong friend na may gusto sa kanya. Although this girl, parang nahahalata niya, di ko na lang din talaga tinatapat. I was scared. Saka pano kapag nagsabi ako? Baka lumayo siya sa akin. I don't want him to go. Sapat na sa kin iyong ka-close ko siya. Iyon nga lang, may mga bagay din na nalalaman kang masakit kapag ka-close mo itong isang tao.
Okay, I'll give other details about JOHN and how I fell in love and my pakipot modes and ecklavoo. Sabi ko nga, masaya siyang kasama. Marunong din pala siyang maggitara. There was this time that he asks me to sing while he strums the guitar. The song was from paramore. And because of that, I gave him my own code, Mr. Pressure. :)) Tapos nung crush ko siya, inaartehan ko siya. May isang linggo atang nagpanggap ako na galit ako sa kanya with no specified reasons. Siyempre, nagtataka siya. Hahaha. Uso pa nun dati ung Friendster. Sa FS ng section namin, I posted them na galit ako dito sa taong ito. Hindi ko sinabi iyong name pero halata naman niya. Kapag nasa school kami, kita ko iyong tingin niyang para bang nagsasabing "bakit ba?" Tapos, parinig pa ako nang parinig sa bulletin ng FS. Siya nga din, nag-bulletin, eh. Grabeng tawa ko dahil masyado niya talaga akong sineryoso xD But in the end, siyempre nagbati din naman kami :))
Then by the middle of the school year, kinonfess niya sa akin na may gusto daw siya sa friend ko... Well, that friend of mine and I were kinda close, too. Siyempre, I was hurt. Pero ano ba ang maggawa ko? Iyon ung gusto niya. Tatanggapin ko. Kahit na ba sad. :( At alam mo ung mas masakit? ako pa iyong naging tulay nilang dalawa. Dahil may pagkatorpe itong guy na ito. Pero sabi ko nga, wala naman akong karapatan. kaibigan niya lang ako, siya iyong crush niya...and later on, minahal din niya. :((
by January when they broke up. Medyo sinamaan din ako ng loob noon kasi after the hurt, ganun din naman pala ang mangyayari. Iiwan lang siya nung girl. Sinabi niya sa akin iyong mga hinanakit niya. Hindi ko nga alam kung hanggang ngayon, naka-move on na siya dun sa ginawa nung girl na un. Because the last time na nagkita kami, naglabas na naman siya ng sama ng loob. Bitter pa din. Pero nagka-gf na din naman siya after that time...
Then valentines day. May bago siyang crush. As usual, sinabi na naman niya sa akin. Pero wapakels na lang ako kasi feeling ko, wala din naman patutunguhan. Saka parang nawawala na din ung pagka-crush ko sa kanya. Then valentines day na nga. Before the day pala, he said to me, bibigyan daw niya ako ng flowers. Siyempre, naging masaya ako. If ever, siya ang pinakaunang magbibigay. Pero nakaka-disappoint lang, isa lang ung dala nya the whole day. And it was intended for his new crush. Nung mga afternoon na, hindi niya pa rin naibibigay. Torpe nga kasi. Tapos sinasabi na niya sa aking, sa `yo na nga ito. Kasi nga hindi niya maibigay, eh. Pero hindi ko tinanggap. Kukuhanin ko iyong bagay na hindi naman talaga para sa akin? That's insane. Kaya in the end, doom ang valentines ko nun.
Retreat 4th year na ito. Pakiramdam ko, nawala na ung pagka-crush ko sa kanya. pero minsan bumabalik pa rin. Hindi ko na rin siya classmate. pero barkada pa rin kami. Palagi ko pa rin siyang nakakausap at nakakasama. Kinulit ko siya, sabi ko, gawan mo kong retreat letter! paulit-ulit! Then di ko akalaing gagawan niya nga ako. Siyempre, lalaki siya. Most of them, walang pakialam sa mga ganito. Although, hindi maganda ung letter, nasa bond paper lang at pencil pa ung pinansulat, I'm so touched. Dahil yong sabi niya sa sulat, "Ikaw lang ang binigyan ko ng retreat letter," Habang binabasa ko muli iyon, napapayakap ako sa letter. Ang baduy ko. xD
Then Lidicsa, I was happy this time dahil muntik na niya akong yakapin, ako lang ung pumalag. And know what? Muntik na kaming mapaaway dahil dun. Nadali kasi nung kamay niya iyong isang lalaki from different school. This one is a great memory of me and him. Natutuwa lang ako kapag naalala ko. Lalo na ung mukha niyang parang natatakot :))
Then Christmas party (4th yr) Kinulit ko naman siya. I ask him a gift. Akala ko nga, i-indian-in na naman niya ako. Pero hindi! Binigyan niya talaga ako. Kahit hindi talaga stuff toy na malaki, lace na may kasamang stuff toy. May price pa nga ata, ehehe. I also gave him a gift. Na mumurahin lang, compare sa binigay niya sa akin.
Then JS prom (this was 4th yr and a sad memory)Sinabi na naman niya sa aking isasayaw niya daw ako. I waited. Pero hindi niya pa rin ginawa. Alam mo ung tipong sinabi niya pero di naman niya ginawa? Nakakainis. Kaya hindi ko na-feel din ung JS prom namin. Kasi inaantay ko ung pag-alok niya sa akin na isayaw niya ako. Pero di nangyari. Iyon lang ung makakapagpasaya sa akin kung sakali pero di nangyari. Saklap lang. Days after the prom, he said sorry kasi nakalimutan daw niya. Kahit di ko sinabi sa kanya na kinalimutan niya.
Tapos graduation na. May mga nangyari, pero di naman ganun ka-importante. Hindi na kami the same school nag-aral nung college.
College. I was like over him. Pero di pa rin pala. Kasi nasaktan ako, when he said to me na may gusto siya sa best friend ko. This was the type that, shit talaga! Kasi nung una, close friend ko lang, ngayon, ung best friend ko na. Nasaktan na naman ako. Bakit palagi na lang ako ung sinasabihan niya ng mga love life niya? Ako na lang palagi at ako pa ang nasasaktan! Nakakainis siya. Pero the same, what can I do with it? Iyon nga ang gusto niya. alangan namang sabihin ko na, hindi ka niya gusto! Na siraan ko ung best friend ko sa kanya. I can't do that. Tapos, there was this time na ung best friend ko na un, na ka-batch din naman nung highschool, feeling ko may gusto rin sa kanya. Kaya hindi na ako umimik pa. Nang nagtanong siya sa akin about the details about my best friend, siyempre sinagot ko naman. Kahit nasasaktan ako. Palagi na lang.
Pero hindi na rin naman yata natuloy ung feeling kong muntik na niyang panliligaw. Kasi may bago na naman itong boy na ito. Pero okay lang, my feelings for him were gone.
Okay, may isa pa pala akong kuwento. Valentines day na naman. I told him, yayain mo ba si ____? That's by chat. He said, no. Wala nga daw siyang ka-date. Tapos bigla-bigla niyaya niya akong makipag-date! Pero lagi namang di natutuloy, eh. Kaya sabi ko, hindi ako puwede, hanggang 6 ako sa school. So wala rin.
And now, I'm over him talaga. Ewan ko kasi hindi ko na siya nakaka-encounter o nakakasama ng matagal this past few days. Maybe, enough for the happiness and the hurt. Hindi ako naging selfish sa kanya dahil hinayaan ko na lang ung nararamdaman ko na mag-fade away. I don't know if he had feelings for me. Siguro ung ibang pinakita niya, little sister attitude lang un. Haay, pero okay lang. It's not yet the end of the world nang dahil lang sa isang lalaking minahal ko, natuwa ako at nasaktan din ako. May susunod pa... At sana si Guji na un :))
</3,
Azec Chase. ♥
Wednesday, May 4, 2011
My day. 05-04-11
Okay, I think it's past one again. Bakit ang hilig kong mag-blog ng ganitong oras? And hindi na po May 4 ngayon. May 5 na. Nakatapos na naman ako ng isang araw.
Ang dami ko yatang nagawa ngayon. I started my day--este my mornight at this blog again. Iyong post ko kay Papa Raffy but unfortunately, hindi ko natuloy si Papa Raffy, may iba akong tinipa and I think I'm enjoying this too, like Red's story. ^__^
Nagkita na naman ako ng ilang HS barkada ko. Dapat pupunta talaga kami sa lamay noong tatay nung classmate ko, pero dahil late ako ng isang oras at late din iyong isa naming kasama nang isang oras, hindi na kami natuloy. Natuloy na lang kami sa waltermart tanauan para mag-mcdo.
Nagpunta din kami sa bahay ng bestfriend ko pero wala naman siya. Then nagpunta sa bahay ng isa ko pang classmate pero pinaghintay naman kami ng isang oras sa labas dahil wala siya sa bahay nila. Share ko isang pic namin:
Masaya ang lakad namin kahit kakaunti lang kami. Hehehe. kahapon din pala gumora din ako.Lagay din ako pic:
At sa dami ng aking ginawa, hindi ko pa natatapos ang the closet I got for you ni Ate mel na binili ko kahapon sa expressions. Pero nakikinita ko na ang magiging dulo. He-he.
Salamat naman po at na-accomplish ko ang goal ko na matapos ang chapter two ni Rodney Snoopy. Sana maging success ang story nila ni Itch. ^__^
At alam mo ba, sa sobrang pagod ko, ang mata ko masakit na sa kakatitig at ang kamay kong masakit pa rin ang braso dahil sa PANG PANG paradise na nilaro namin kahapon, masakit na rin ang kamay sa kakatipa. Okay, I'll finish na so I can sleep na. Pero tatapusin ko muna itong aking blog ng isa sa mga quotes na na-reblog ko sa tumblr and na-tweet ko twitter account ko:
Ang dami ko yatang nagawa ngayon. I started my day--este my mornight at this blog again. Iyong post ko kay Papa Raffy but unfortunately, hindi ko natuloy si Papa Raffy, may iba akong tinipa and I think I'm enjoying this too, like Red's story. ^__^
Nagkita na naman ako ng ilang HS barkada ko. Dapat pupunta talaga kami sa lamay noong tatay nung classmate ko, pero dahil late ako ng isang oras at late din iyong isa naming kasama nang isang oras, hindi na kami natuloy. Natuloy na lang kami sa waltermart tanauan para mag-mcdo.
Nagpunta din kami sa bahay ng bestfriend ko pero wala naman siya. Then nagpunta sa bahay ng isa ko pang classmate pero pinaghintay naman kami ng isang oras sa labas dahil wala siya sa bahay nila. Share ko isang pic namin:
Masaya ang lakad namin kahit kakaunti lang kami. Hehehe. kahapon din pala gumora din ako.Lagay din ako pic:
I miss my friends. I miss the fun. And I miss highschool. ♥
At sa dami ng aking ginawa, hindi ko pa natatapos ang the closet I got for you ni Ate mel na binili ko kahapon sa expressions. Pero nakikinita ko na ang magiging dulo. He-he.
Salamat naman po at na-accomplish ko ang goal ko na matapos ang chapter two ni Rodney Snoopy. Sana maging success ang story nila ni Itch. ^__^
At alam mo ba, sa sobrang pagod ko, ang mata ko masakit na sa kakatitig at ang kamay kong masakit pa rin ang braso dahil sa PANG PANG paradise na nilaro namin kahapon, masakit na rin ang kamay sa kakatipa. Okay, I'll finish na so I can sleep na. Pero tatapusin ko muna itong aking blog ng isa sa mga quotes na na-reblog ko sa tumblr and na-tweet ko twitter account ko:
I desire the things that will destroy me in the end.
ang nagmamahal niyong sleepy princess,
Azec Chase.♥
Sunday, May 1, 2011
Recoletters madness.
As of today, I'll be a 2nd year college BSA kung makakapasa ako sa qualifying exam. But I know, nasa __% lang ang chance ko na makapasa. Okay, I'm a negative thinker, I would like you all to know that. And sometimes, I'm not a believer of myself. I always said to myself that my work is always a trash. Hindi siya maganda. Hindi siya papasa. I'm like that because I don't want to hope for positive things then in the end, it will turn to negative one.
Okay, I know it's not making any sense with the title, isn't it? HAHA.
This is my first blog entry in my new blogger. I have a blogger before but hell, I forgot it. Hahaha. But I still remember some data's I've posted in it. It's a drama so I put it in this account. Not on my multiply site.
Anyway, let's go to the RECOLETTER MADNESS.
actually, I was bored a while ago. Nagsasawa na ako sa paulit-ulit na pagbabasa ng mga libro sa kwarto ko. Nagsawa na ako sa kakatawa, kakaiyak at kakainis sa ilan sa mga charactes. Kaya naman nang makita ko ang aking recoletter box kung saan nakalagay pati ang mga retreat letters ko way back in highschool, I've decided to read it again.
Ehem. Before that, I also read half of my diary about my ex. Hahaha. And it makes me laugh because I'm so corny. Anyway, its past a year now since I've wrote that. I think I'm getting mature and just laugh about it. It makes me realize so many wrong things that I've done. HAHA
Back again, (pasensya na, lagi akong nawawala).
Sa aking pagbabasa, natatawa ako na naiiyak na kinikilig. hahaha. Nakita ko lahat ng mga sweet, iyong iba kaasar, iyong iba kakatuwa at kaka-overwhelm naman. hahaha. and I love those who wrote letters about me and Gary. (gary is my classmate in HS w/c I always 'inaasar' with) I love kulitin Gary. He's so tahimik kasi. I love guys who are so tahimik. I like to joke with them. Pakiramdam ko kasi, napakaseryoso nila sa buhay when I'm not.
May mga nagsulat sa stationary (thank you sa kanila) sa cartolina, and meron din sa greeting card w/c is my first bestfriend in highschool Arlene. Na-remember ko pa, she said na batiin ko daw siya sa first pocketbook ko. Don't worry, I will. I love my bestfriends. At si Arlene, yan na yata ang pinakamatino kong bestfriend. ^__^
Kinilig ako dahil may c**** ako noong HS na binigyan ako ng retreat letter. I hugged his letter while reading it. Hahaha. Sabi niya, ako lang daw ang binigyan niya ng letter kasi ako lang daw ang may effort na mangulit. Hahaha. Okay, ang babaw ko na. :D
Then meron din naman na nasa colored paper. Iyong friend ko si FIFI (allysa jean) naalala ko, pagkakahirap buksan ng letter! Meron naman sa ledger pa nilagay. Grabe, hanggang sa letter, accounting pa din. Mayroon pang pina-xerox pa. Mayroon din namang yellow paper, hindi pa inayos ang gupit noong ibingay sa akin. Hahaha. And iyong bestfriend ko pa, si Sheena, sa lengthwise lang nilagay! Grabe talaga un. Haha.
Nakaka-miss din magkaroon ng mga retreat/reco letters. Sayang, I'm not going on retreat na kung saan lang ako nakakapag-confess ng sins ko. Hindi na kasi ako nag-aaral sa Catholic School.
Ayan, I miss La Consolacion na.
Anyway, ang haba ng blog ko. So? Hahaha. May gusto pa akong ikwento. It's about a recoletter na napulot ko in Oblates of St. Joseph, reco noong 2nd yr ako. Para ang letter na iyon kay Angelo Andal. I don't know him, nor the sender named Princess na nagkataon pang kapangalan ko. Parang may gusto siya doon sa Angelo guy or something na parang ako din. Because I have a crush name ANGELO that time too. Hindi ko alam kung destiny talagang mapunta sa akin iyon or what. hehehe. I tried to find Angelo on facebook pero ang daming results eh. Tinamad na ako.
Hmmm. Ayan, tapos na yata ang kalokohan ko? Hahaha. Sarap mag-kwento eh. ^___^
Okay, I know it's not making any sense with the title, isn't it? HAHA.
This is my first blog entry in my new blogger. I have a blogger before but hell, I forgot it. Hahaha. But I still remember some data's I've posted in it. It's a drama so I put it in this account. Not on my multiply site.
Anyway, let's go to the RECOLETTER MADNESS.
actually, I was bored a while ago. Nagsasawa na ako sa paulit-ulit na pagbabasa ng mga libro sa kwarto ko. Nagsawa na ako sa kakatawa, kakaiyak at kakainis sa ilan sa mga charactes. Kaya naman nang makita ko ang aking recoletter box kung saan nakalagay pati ang mga retreat letters ko way back in highschool, I've decided to read it again.
Ehem. Before that, I also read half of my diary about my ex. Hahaha. And it makes me laugh because I'm so corny. Anyway, its past a year now since I've wrote that. I think I'm getting mature and just laugh about it. It makes me realize so many wrong things that I've done. HAHA
Back again, (pasensya na, lagi akong nawawala).
This is a pic of some of my recoletters na unfortunately, may pic ko pa. HAHA
Sa aking pagbabasa, natatawa ako na naiiyak na kinikilig. hahaha. Nakita ko lahat ng mga sweet, iyong iba kaasar, iyong iba kakatuwa at kaka-overwhelm naman. hahaha. and I love those who wrote letters about me and Gary. (gary is my classmate in HS w/c I always 'inaasar' with) I love kulitin Gary. He's so tahimik kasi. I love guys who are so tahimik. I like to joke with them. Pakiramdam ko kasi, napakaseryoso nila sa buhay when I'm not.
May mga nagsulat sa stationary (thank you sa kanila) sa cartolina, and meron din sa greeting card w/c is my first bestfriend in highschool Arlene. Na-remember ko pa, she said na batiin ko daw siya sa first pocketbook ko. Don't worry, I will. I love my bestfriends. At si Arlene, yan na yata ang pinakamatino kong bestfriend. ^__^
Kinilig ako dahil may c**** ako noong HS na binigyan ako ng retreat letter. I hugged his letter while reading it. Hahaha. Sabi niya, ako lang daw ang binigyan niya ng letter kasi ako lang daw ang may effort na mangulit. Hahaha. Okay, ang babaw ko na. :D
Then meron din naman na nasa colored paper. Iyong friend ko si FIFI (allysa jean) naalala ko, pagkakahirap buksan ng letter! Meron naman sa ledger pa nilagay. Grabe, hanggang sa letter, accounting pa din. Mayroon pang pina-xerox pa. Mayroon din namang yellow paper, hindi pa inayos ang gupit noong ibingay sa akin. Hahaha. And iyong bestfriend ko pa, si Sheena, sa lengthwise lang nilagay! Grabe talaga un. Haha.
Nakaka-miss din magkaroon ng mga retreat/reco letters. Sayang, I'm not going on retreat na kung saan lang ako nakakapag-confess ng sins ko. Hindi na kasi ako nag-aaral sa Catholic School.
Ayan, I miss La Consolacion na.
Anyway, ang haba ng blog ko. So? Hahaha. May gusto pa akong ikwento. It's about a recoletter na napulot ko in Oblates of St. Joseph, reco noong 2nd yr ako. Para ang letter na iyon kay Angelo Andal. I don't know him, nor the sender named Princess na nagkataon pang kapangalan ko. Parang may gusto siya doon sa Angelo guy or something na parang ako din. Because I have a crush name ANGELO that time too. Hindi ko alam kung destiny talagang mapunta sa akin iyon or what. hehehe. I tried to find Angelo on facebook pero ang daming results eh. Tinamad na ako.
Hmmm. Ayan, tapos na yata ang kalokohan ko? Hahaha. Sarap mag-kwento eh. ^___^
Subscribe to:
Comments (Atom)