Dear Lord...

Dear Lord...

You have given a lot to me. Intelligence, skills and opportunities. Yet, I keep on wasting them.

I wish for them, yet I wasted them.

I'm sorry, Lord God.

I made bad decisions, I know. But what to do now? Just regret.

I'm sorry. I'm sorry. I'm sorry.

I will learn from this, yes. I will take everything that is happening to me as a challenge.

But Lord, let me ask you for something...

PLEASE DON'T GIVE UP ON ME.

xx

Cady

Mature...

I'm back! Chos. This is a writing post anyway. Okay---correct that, writing rant.
n
Hanggang ngayon, ayaw ko pa magtrabaho. Ayaw ko kasi mawala ang focus ko sa pagsusulat. Not yet. Not now. I am still enjoying at pakiramdam ko kapag nagtrabaho ako ngayon, mawawala na ako sa mundo ng pagsusulat just like what happened when I have my training in Toyota. Totally, wala talaga ako naisulat sa buong OJT days ko so I feel that when I work full time now using my degree, hindi ko na magagawang magsulat muli.

Wala pa naman akong problem sa ngayon. Actually, nakakatuwa nga dahil feeling ko every week ako nakakapagsulat ng bagong MS. Kung tutuusin, kung `di lang talaga matagal ang suweldo, mas malaki ang kinikita ko sa mga friends ko na ngayon ay nagwowork na. And the fact that I also love what I am doing. Nasa bahay lang ako. Natutulungan ko pa ang Mommy ko. I have my own work time, I have my own rules.

Pero `di ko maiwasang punahin naman ang sinusulat ko ngayon. Dahil ba sa graduate na ako kaya nagiging ganito ang takbo ng utak ko? Dahil napapabasa na rin ako ng ero? O sadya lang talagang ngayon ko lang na-discover ang malaswa kong pag-iisip? He-he. Feeling ko lang naman, nagma-mature na ako. If you have read my last posts... I do bed scenes na. At itong ginagawa ko ngayon `di naman talaga siya ganito ka ano... you know.. hehe. Pero napapadami ang seduction parts.

I think that I am getting out of my comfort zone. Lumalabas na ako sa mundo ng playboy. Nasa era na ako ng mga aroganteng hero. Yeah, kind of arrogant ang mga lalaki ko sa bago kong trilogy. At pati na rin sa bago kong MS na sinusulat ngayon. At sa sobrang pagka-arogante niya, pakiramdam ko, ang bigat bigat na ng dibdib ko. Bukod kasi sa pagiging arogante ay galit rin siya. Ang hirap pala palambutin ng puso ng ganito. Ahehe.

Anyway, sa ngayon ay ito pa lang naman ang masasabi kong problema. Plus nahihilig rin ako sa medyo drama kaya siguro ganito ang nararamdaman ko. Try ko nga magsulat ng light stories muli next time. Iyong tipong rom com rin. Nami-miss ko na ang ganoong tinig ni Cady... Hehe. Sana soon. After my another translation siguro.

PS: And please pray for that, too? He-he. Kaya siguro naging ganito ang MS ko ngayon dahil sa trinanslate ko na yun.


xx

Cady

Credit Cash.

Hash tag, Rants.

`Cause I earn some money in writing, people around me thought I am rich. Well, not really rich but I have money. Ang akala ng mga kaklase ko, porque nagkakaroon ako ng pera sa pagsusulat, akin na yun. But no! I am saving the money for the future... but the future already happened dahil wala na akong pera. Huhu.

For the last few months, nagastos ko na lahat nang naipon ko sa pagsusulat. Last year, I paid almost half of my grandfather's expense in the hospital. I bought a new cellphone this April and even paid my tuition fee in my summer classes (na kapresyo rin ng cellphone ko ang halaga). I also paid for my tuition fee this sem. And it costs more than 40,000 pesos! Ugggh... I feel so broke pero ayaw ko namang umasa na sa Mommy ko. I am happy that hindi na siya ganoon gumagastos para sa akin at sa Kuya ko. Na nakakabili na siya ng mga bagay na matagal na niyang gustong bilhin---like a new TV and aircon. We also have installed able in our house. Masaya ako na hindi na kami pumupunta ng Afsplai every year to withdraw money for my tuition fee. Pero `yung bulsa ko, umiiyak na talaga. Huhuhuhu.

Last month, I got an approved manuscript. And after the day I got the approval mail, na-tempt akong bumili ng bagong bedsheet with comforter. Oh well, that is one of my dream and I am so grateful that I already fulfill that. Pinatos ko na kasi sale na rin naman and reward ko na rin sa sarili ko. Sabi ko noon, malaki-laki pa rin naman ang matitira sa pera ko dahil magkakaroon nga ako ng bagong approve. Pero wala, naabo rin. Bakit? Dahil I also pay for my grandfather's hospitalization/death expense. And today...the heartbreaking price of our prototype in feasibility study! Huhuhu talaga. At marami pang babayaran dahil sa grammarian, adviser and panel expense! Isama pa ang laboratory fees na babayaran ko na requirements para sa internship company ko. (I'm just glad na nakapasa ako sa Toyota! Sobrang kaba ko talaga rito dahil ang bilis ng time limit ng exam, akala ko bagsak na ako. Isama pa na feeling ko sablay `yung interview sa akin. Nakaka-trauma `yung nangyari that day sabi ko, `di na ako uulit. Chos!) Tapos gusto ko rin pumunta sa MIBF.... pero wala na talaga akong pera panggastos!!! ><

Kailan kaya ako makaka-debit Cash? Wala pa naman ako pending manuscript. Wala rin ako drive na magsulat. Tinatamad nga akong ituloy itong sinusulat ko to think na 2 chapters na lang yata at tapos na ito. Ugggh, Kaasar talaga. Feeling ko kasi, `di kami destined ni Riyan... at ng best friend turn to lovers story.... ><

Haay... Lord. Please help me.


xx

Cady

Gulong ng Palad

Sometimes you'll be on top... Sometimes you'll be on bottom.

Maybe it was not just my lucky day then. Maybe its my bad week last week since I've have mistakes and failures...

Stupidity in driving
Stupidity in stepping in a broken glass and have a wounded feet. (I can't walk properly for a few days)
And I failed on my law exam...

The last one was the one I am bothered about. I am not sure if I am the only one who fail but it does have a bad effect on me... Simula nang mangyari `yun, palagi na lang ako nagigising ng madaling araw at naiisip iyon. Meron pang time na kino-compute ko pa talaga ang mga possible grades na puwede kong makuha dahil sa bagsak ako... It was so painful for me since I excel in Law (that's what I think) last sem... But now.... I don't know what really happened to me. Am I that so sleepy that time? Hindi ba ako nag-aral nang mabuti? Dahil ba sa hindi ako nakakopya at hindi ako nagtangka man lang? Oh well.... I just wish, on midterms, mataas ang grade ko. I will make sure of it. Okay naman po ang class performance ko... `Yung prelims lang talaga. Pero kailangan talaga makabawi ako sa midterms. Kahit 85 lang... Okay na. Hindi ako puwedeng magkasingko. Hindi ako puwedeng bumagsak. Kahit elective lang `yun at puwede pa ako maka-graduate on time if ever man, no... Hindi puwede. I don't want bad records.

Sabi na nga ba. `Di talaga ako puwede mag-work sa bangko. I suck in Finance. I suck in Negotiable Instruments... Errrr...


Lord, please give me peace of mind. And guide me for midterm exams.


xx


Cady

I want to write.

I want to write...but there is so many hindrances by now... Studying feels like a very big responsibility right now... I want to graduate on time....but I also want to do this. But I know, with this little time and this pressure rising up, I can't.

The hobby can wait. But this sem can't. The hope of people around me, (most especially for my family) can't wait. I need to be better... I need to put first what is really important for a student like me... I need to graduate... I need to face my responsibility as a teenager and as a child.

I just hope we'll have a better schedule so I can have time. And I won't be bother that much.

Please Lord. Just my revision and this manuscript I am really itching to write since last week....

Time. Knowledge. Strength. I need you.

xx

Cady

Its so complicated. I am so frustrated.

This is my first post in the blog for this year. And uhhh... hindi masyadong maganda ang ilalabas ko... Kasi napu-frustrate ako.

Its really hard if you make complicated love stories---at dahil sinubukan ko na naman ito... Ayan! Nagdudusa na naman ako.

Last Wednesday, I passed the second installment for my trilogy and just this Monday, I received the feedback. I am shocked dahil super bilis. As in, wala pang one week, meron na. But well, dahil ipinasok ko siguro itong plot nito sa mga brainstorming plots namin kaya ganoon kabilis. It was for revision. At dahil matagal-tagal na rin simula nang magka-revision ako, hirap na hirap ako. Hehehe! Or maybe... nahihirapan talaga akong ayusin ang MS na ito.

It was not a romance-comedy type kaya siguro ganoon ito. Hindi ko rin masasabing drama... or ewan. Hehe! Pero feeling ko ang complicated. Lalo na kapag may dark past ang isa sa mga charatcers. At dahil may deadline ito, lalo akong nape-pressure. Then ang dami pa naming assignments at may exams pa ako sa Saturday.. So naiipit ako sa dapat kong unahin at gawin. Plus the added fact na "challenge" ang novel na ito para sa akin. First time kong gumawa ng ganitong klaseng heroine... Lalo na at mayroon akong "way" ng pagsusulat sa trilogy ko na ito. Hindi ko alam kung babaguhin ko ba ang way na iyon for the sake of this revision... pero sana makaya ko na hindi. Ahhhh! I don't know what to do. Excited na kasi akong isulat ang isa kong MS tapos nagka-feedback naman agad ito. Hehehe! Haay, pero okay na rin. At least for revision. Nahihirapan lang talaga akong mag-elaborate.

Ang non-sense ng post ko. Nag-rants na naman.

xx
Cady

Because I'm scared.

Really. The rain never stops. Why? :|


A big. JEEZ. Kasi naman, pupunta ako sa computer shop para magpaprint. pero deym! Ulang-ulan. Sa kanto pa iyong shop. And >___<

Nakakainis lang.. Kase naman. haaay! Hirap naman ng walang printer. I have a report tomorrow sa management so I need to study. But anyway, ang layo ng mga sinasabi ko sa gagawin kong post.

I'm scared. Yes. :| 3rd week ko na pinadala si Derrick and Venus sa PHR. And yeah, IDK what would I feel. I will admit, binasta ko ang MS na ito. But when I read it, parang nagkakaroon ako ng pag-asa na ma-approve siya. Ewan ko. There's something na nagsasabi sa sarili ko, "ay ang ganda". Pero nakakita din ako ng kaunting loopholes. Iyon ang problema ko, eh... Pero maliit lang naman. Saka puwede kayang ipa-revise? Ayaw ko talaga ng returned. Baka umiyak ako. Kase kailangan ko ng pera. >___< at magiging susi siya sa pagkakaroon ng pera kung sakaling approve.

Nag-mail ako last thursday, No reply. Lalo akong natatakot. Baket? Kasi last MS ko ganoon nangyari. Returned siya pero may dalawang comments lang. Kung masipag ako, I can revise it, actually. But I really don't like the story kaya talagang tinamad ako. Ang drama-drama niya kasi, eh. Eh iyong first approve ko, medyo comedy. This MS na pinasa ko, ahmm. comedy din. :)) wala lang. may pagkaplayboy na naman ang bida which I like ^___^

I said to myself, if this MS will be returned, magpapasa ako sa ibang company. Inaantay ko lang talaga feedback. Kase kung sakaling ma-approve sa PHR mas mabuti. Gusto ko sa kanila lang ako. But being a PHR writer is hard as hell. Ang taas kasi ng pamantayan nila, tually.

Being a PHR writer is one of my goal in life. But ang hirap-hirap. Haay, Lord, can you please help me? Sana po kahit revise man lang. Kahit revise, masayang-masaya na ako. I don't want Venus and Derrick will be throw up to trash. I love them. I need them.

I'm not afraid of heights, I'm afraid of falling. I'm not scared of the dark, I'm scared of what's in it. I'm not afraid to love, I'm afraid of not being loved back.

I'm afraid if Derrick and Veus will not be loved back. :|

Scared,
Azec Chase.♥